Przegląd nowości

„Juliusz Cezar” i podziw z mieszanymi uczuciami

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 14, październik 2024 10:53

Natomiast autorka kostiumów Anna Sekuła dała upust znajomości gitowskiej subkultury poubieranej w nabijane ćwiekami (gotyckie) skafandry, zaraz potem wysuwając na prowadzenie błyszczące od cekinów stroje, ale także lekko prowokujące zachowania, z Parady Równości.

Równolegle do bardzo minimalistycznej scenografii oddziałuje postnowoczesna warstwa wyświetlanych animacji Adama Kellera. A tutaj pojawia się quasi- interaktywna sekwencja, gdy Sestus maluje dłońmi krwawy mural na ścianie współczesnej budowli. Nie da się ukryć, że Warszawska Opera Kameralna pokazała maksymalną sprawność, prężność i kreatywność zadając kłam pogłoskom, że źle się dzieje w królestwie Alicji Węgorzewskiej. Co prawda próbując sarkać na produkt o Cezarze i Kleopatrze dostrzeglibyśmy tutaj znamiona przechyłu w stronę kiczu. Tylko pytanie: czy to źle dla opery? Owacje każą się jednak zastanowić.

                                                                       Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »