Przegląd nowości

Cyrulik z Palmiry

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 12, wrzesień 2024 21:46

W pierwszej chwili można było odnieść wrażenie, że pomyliło się teatry i trafiło na przedstawienie Cyrulika sewilskiego. Wrażenie całkiem uzasadnione, gdyż Rossini swoim obyczajem, a także epoki, wykorzystał później uwerturę z Aureliana w Palmirze w Cyruliku, a po drodze trafiła ona jeszcze do Elżbiety, królowej Anglii.

Odsyłamy zatem cyrulika tam, gdzie jego miejsca, a przenosimy się do Palmiry i oblegającego ją Aureliana (żyjący i panujący w III wieku rzymski cesarz Lucjusz Domicjusz i pokonana przezeń królowa Zenobia byli postaciami historycznymi, reszta zaś, zwłaszcza wątki romansowe, pozostają wytworem fantazji librecisty Felice Romaniego). W dwunastej operze Rossiniego uwertura posiada związek z jej materiałem tematycznym, a konkretnie arią fikcyjnego perskiego księcia Arsace Dolci silvestri orror“ z drugiego aktu.

Jego partia była zarazem jedną z ostatnich napisanych z myślą o kastracie – Giovannim Battiście Vellutim. W omawianym wykonaniu (Opera rara 2024, Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie 6 i 8 września 2024) przejął ją po nim Franco Fagioli, argentyński kontratenor, do którego chciałoby się zwrócić tymi oto słowy: „Panie Fagioli, niech pan nie fałszuje metryki i nie udaje, że nie żył w czasach Rossiniego!“. Bo inaczej nie sposób tak stylowo oddać istoty bel canta. Zarówno w zakresie kształtowania i prowadzenia kantylenowych fraz, a więc umiejętności śpiewu legato, jak i swobodnie pod względem technicznym artykułowanych koloraturowych ornamentów w wirtuozowskim rondzie z towarzyszeniem fletu Non lasciarmi in tal momento. 

• « poprz.
• nast. »