Przegląd nowości

Puccini pisze dla opery w Manaus

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 10, wrzesień 2024 18:28

Statyści, mający do swych kostiumów (Ana Kuznanić) przypięte zoomorficzne rekwizyty amazońskiej fauny, poruszają się wokół miejsca akcji ujętego pomiędzy zielonymi ścianami nawiązującymi do rzecznych korytarzy w dżungli (dek. Riccardo Hernández). Niektórym rozwiązaniom wszakże nie sposób odmówić pomysłowości jak alegorie zarazy ciągnące trumny pośród oparów dymu, albowiem okazuje się, że w Manaus wybuchła właśnie epidemia cholery, która przekreśla wszystkie plany.

Finałowy monolog Florencii, której pozostaje mistyczne zjednoczenie z ukochanym Cristobalem poprzez cudowną metamorfozę w motyla, którego najpiękniejszego okazu poszukiwał po ich rozstaniu, zaszywając się w dżungli, przypomina nieco ekstazę Izoldy w obliczu śmierci: „Wysłuchaj mnie, Cristobalu. Mój głos wznosi się ku tobie i rozwija skrzydła, dając schronienie miłości świata. Mój głos narodził się w Tobie, z Twoich rąk, które śnią lub obudź się, śnij o cudownych motylach”.

Śpiew Ailyn Pérez odznacza się wielką kulturą muzyczną. Delikatna artykulacja z lekka rozszerzająca się dynamicznie, ekspresyjne ściszanie i wyrównana emisja świadczą o jej wokalnym kunszcie. W ogóle obsada nie miała słabych stron. Parze sentymentalnych kochanków: Rosalbie i Arcadiowi postaci i głosów użyczyli: sopran Gabriella Reyes i gwatemalski tenor Michael Chang, a charakterystycznym małżonkom Pauli i Alvarowi mezzosopran Nabcy Fabiola Herreta i baryton Michael Chioldi. W tajemniczego Riolova wcielił się włoski baryton Mattia Olivieri. Nad sprawnym przebiegiem całego spektaklu czujnie sprawowała dozór batuta Yannicka Nézet-Séguina, jak zawsze oryginalnie i stylowo ubranego w sposób korespondujący z tym, co oglądamy na scenie.

                                                                      Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »