Przegląd nowości

Polonia w rytmie krakowiaka

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 12, wrzesień 2024 21:58

Rozpoczęto z lekka przytłumionym dźwiękiem, z którego dopiero rozwijały się różne stopnie natężenia dynamicznego. Co prawda nasiliłbym crescendo we fragmencie z obsesyjnie powtarzającym się motywem opartym na efekcie narastania, w sumie jednak mieliśmy do czynienia z efektownym ujęciem tej partytury.

Muzyka Grażyny Bacewicz zabrzmiała raz jeszcze za sprawą bisu Bomsori Kim czyli popisowego Kaprysu polskiego tej kompozytorki i skrzypaczki (a i pianistki i literatki) w jednej osobie. Nastąpiło to po odegraniu z udziałem koreańskiej artystki, laureatki II Nagrody XV Konkursu im. Wieniawskiego w 2016 roku, Koncertu skrzypcowego op. 35 Ericha Wolfganga Korngolda, bardzo cenionego przez dyrygenta, który, zanim nim został, grał na tym instrumencie.

W pierwszej części, Moderato nobile, brakowało mi pełnej wyrazistości rozlewnej melodii jej głównego tematu, któremu niekiedy zarzucano wręcz filmową ilustracyjność, nieprzypadkowo, skoro kompozytor z pisania dla kina utrzymywał się na emigracji w Stanach Zjednoczonych, kiedy zmuszony był opuścić rodzinną Austrię, i posiłkował się tą twórczością kompletując materiał tematyczny tego dzieła. Z kolei w kadencji przy zetknięciu smyczka ze strunami od czasu do czasu towarzyszyły niepożądane szmery. Za to bez zarzutu pozostawały dwa pozostałe ogniwa. Pięknie wybrzmiewała szeroka kantylena lirycznej Romanzy, co nie dziwi, skoro skrzypaczka korzysta ze szlachetnego, osiemnastowiecznego instrumentu Guarneri del Gesù. W finałowym Allegro assai vivace na pierwszy plan wysunął się pierwiastek natury wirtuozowskiej tak w partii solowej, jak i orkiestrowej, prowadząc do efektownego acceleranda czyli przyśpieszenia w kodzie. W sezonie 2018/19 Bomsori Kim była bezpośrednio związana z Filharmonią Poznańską jako jej solistka-rezydentka. 

• « poprz.
• nast. »