Przegląd nowości

Słychać głos z Litwy

Szczegóły

Opublikowano: środa, 31, lipiec 2024 18:41

A dodatkowo mogła swoją urodą przyćmić niejedną tytułową postać, choćby Księżniczki Turandot. Ciekawe jak poradziłaby sobie z tą ekstremalnie trudną partią u Pucciniego. Vida Miknevičiūtė była jednak tylko ozdobą obsady Holendra, który w stosunku do wystawienia ubiegłorocznego został wzbogacony o dodatkowe efekty akustyczne, poprzez umieszczenie w kilku punktach obszaru Opery Leśnej muzyków grających na rogach i dodatkowe efekty świetlne. Gra ruchomymi i zmieniającymi kolory reflektorami stanowiła zatem jeden z ważnych wizualnych walorów obu przedstawień operowych, Holendra Tułacza i Turandot.

Tu oczywiście trzeba pochwalić Waldemara Zawodzińskiego, reżysera i scenografa w jednej osobie, oraz znakomitego reżysera świateł Bogumiła Palewicza. Nie należy też skąpić w zachwytach dla Ukrainian Freedom Orchestra i prowadzącej całość kanadyjsko-ukraińskiej artystce Keri-Lynn Wilson. Opera Turandot jako widowisko z doskonałą muzyką robiła olbrzymie wrażenie.

Proste wachlarze i szpilki do włosów stanowiące główną dekorację sceny spełniały swoją rolę ciągle poddawane zmiennym nastrojom zgodnie z rozwojem akcji. Dodatkową atrakcją było bardzo dynamiczne pokierowanie chórem i tancerzami przybyłymi z Teatru Wielkiego w Łodzi. Choreografię do takich popisowych sekwencji także wymyślili artyści łódzcy – Joshua Legge i Gintautas Potockas. Przepyszne procesje dworu księżnicki Turandot mogły zrobić wrażenie nawet na najbardziej sceptycznych widzach, a lepszej oprawy muzycznej dla tych scen niż muzyka Pucciniego jeszcze nikt nie stworzył, nawet w Hollywood.

• « poprz.
• nast. »