Przegląd nowości

„Borys Godunow” Musorgskiego w Opéra Grand Avignon

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 20, czerwiec 2024 06:35

W dodatku punkt ciężkości jej dramaturgii jest w większej mierze zorientowany na psychologiczne zmagania cara niż na budowanie historycznego fresku. Tym bardziej za słuszną należy uznać decyzję pokazania całego przedstawienia bez przerwy, co pozwala utrzymać niczym niezakłóconą ciągłość narracji dramaturgicznej. Wyreżyserował je Jean-Romain Vesperini mający już w swoim bogatym dorobku wiele docenionych przez widzów i krytykę realizacji na prestiżowych scenach świata.

Również i w tym przypadku trudno nie zachwycić się inteligentnie przeprowadzoną, poruszającą pod względem plastycznym i przykuwającą nieustannie uwagę publiczności wizją rosyjskiego dzieła, tradycyjną w najlepszym znaczeniu tego pojęcia, nie uciekającą się do banalnych transpozycji i pozbawionego uzasadnienia uwspółcześniania na siłę jego treści.

Zamiast pseudo-innowacji otrzymujemy spektakl skonstruowany z fascynujących i przede wszystkim wypełnionych znaczeniami i szeroką gamą emocji obrazów, na długo zapadających w pamięć widza. Co ważne, zostają one wyprowadzone bezpośrednio z warstwy muzycznej, co niestety nie zawsze jest przez inscenizatorów przestrzegane. Cała akcja, a właściwie swoiste studium psychologiczne Borysa, jest rozgrywana na dwóch poziomach scenograficznej konstrukcji autorstwa Bruno de Lavanère’a. Jej pierwsze piętro, z wyeksponowanym tronem cara, podpierają tworzące rodzaj labiryntu słupy-drzewa, wśród których pojawiają się lub znikają tajemnicze i - jak możemy się domyślać - będące wytworem chorej wyobraźni Borysa postaci, na przykład zamordowanego przezeń carewicza Dymitra.

• « poprz.
• nast. »