Przegląd nowości

Pokojowo w Filharmonii Narodowej

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 10, czerwiec 2024 20:57

Takiego skupienia i stopnia delikatności w traktowaniu dźwięku nieczęsto się można było spodziewać. A wystąpił poszerzony skład, z nadnormatywną liczbą trąbek, fletów, waltorni, puzonów itd., z dwiema harfami, z pełnym zestawem perkusji i oczywiście aksamitnie brzmiącymi smyczkami. Nikomu nie przyszło do głowy zostawić za sobą „ogon”.

Gdy trzeba było grzmieli aż miło, ale przy końcu stał się niemal cud – publiczność zawsze skora do robienia wrzawy, czasem nawet przedwcześnie, długo nie mogła uwierzyć, że orkiestra już nie gra. Cztery części pokaźnego dzieła, gdzie była niepokojąca zaduma, potem rubaszne tańce w typie Ländlera, potem niespecjalnie eleganckie burleskowe marsze, wreszcie hymn mający ukoić poszarpane dusze, prowadziły do wniosku, że ten typ emocjonalnej podróży do Wszechświata może się nieprędko powtórzyć.

A dyrektor Boreyko na spotkaniu z prasą wyznał nawet jak na spowiedzi swoją winę, że kiedyś zamówił dla Filharmonii utwór, który okazał się repertuarową pomyłką. I w ogóle los go nie oszczędzał, podziurawił mu kilkuletnią kadencję, najpierw pandemią, potem obcięciem rosyjskiego repertuaru z powodu agresji na Ukrainie. Przyniósł mu też najsmutniejszy koncert w jego artystycznym życiu – granie do pustej widowni. Ale dosyć skarg na kapryśmy los. Przed ostatnim koncertem w kolejce pod wstrzymującymi sprzedaż kasami zjawił się gość, który zawołał – „kupię bilet za każdą cenę”. 

Dziękujemy Dyrektorze.

                                                                       Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »