Przegląd nowości

Jahwe przegrywa z Baalem? – „Eliasz” Mendelssohna

Szczegóły

Opublikowano: środa, 19, czerwiec 2024 06:58

Na długo pozostanie też w uszach aria da capo nr 26 Es ist gnug z ożywionym ogniwem pośrodku oraz elegijnym wstępem wiolonczel, a śpiewak nie wahał się w celach natury ekspresyjnej sięgnąć po falset. Z kolei w arioso nr 37 Ja, es sollen wohl Berge weichen od czasu do czasu pojawiało się solo obojowe, o którego należyte brzmienie zadbał Kamil Kuc.

Jako wroga prorokowi królowa Jezebel i Anioł wystąpiła Ewa Biegas w swoim nowym wcieleniu po przestawieniu głosu na alt, ale bez częstego u byłych sopranów manierycznego schodzenia do rejestru piersiowego. Śpiewaczka ujmowała słuchaczy pięknym prowadzeniem frazy, a w arii nr 31 Sei still dem Herrn dodatkowo rozlegał się flet, z którego szlachetne dźwięki wydobywała Natalia Jarząbek. Sopran Franceski Pusceddu nie odznacza się szczególną urodą, a ponadto raził w nim nadmiar wibrata dający znać o sobie głównie w recytatywach i w wysokich tonach, przy czym śpiew artystki z Sardynii wyróżniał się znaczną dozą ekspresji, chociażby w arii nr 21 Höre Israel.

Adam Sobierajski tym razem zaprezentował bardziej dramatyczny odcień tembru swego tenora. Kwartet solistów został starannie dobrany pod względem barwy, może poza sopranem. Uzupełnił go sopran chłopięcy Tadeusza Cepucha, a także wyłonione z chóru ansamble w anielskim oktecie, tercecie i kwartecie. Ważny wkład w ostateczny rezultat wniósł Piotr Piwko, który przygotował chór odgrywający kluczową rolę w partyturze Mendelssohna. Alaksandr Chumała poprowadził całość ze znaczną dozą klasycystycznej powściągliwości, również pod względem manualnym, nie wydobywając większych kontrastów i nie dając się do końca ponieść emocjom, tak że wykonanie do pewnego stopnia nosiło znamiona akademickie w dobrym tego słowa znaczeniu.

                                                                      Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »