Przegląd nowości

„Roberto Devereux” Donizettiego w Grand Théâtre de Genève

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 03, czerwiec 2024 21:34

Funkcjonalna scenografia przenosi nas na zmianę z wnętrza królewskich apartamentów do wieży londyńskiej, w której Robert oczekuje na egzekucję, oraz do symbolizowanego widokiem drzew naturalnego otoczenia pałacu. W dodatku ciekawym zabiegiem okazuje się być wprowadzenie na scenę niemych postaci, uosabiających różne okresy życia Elżbiety. Kontrowersyjnym pomysłem jest natomiast powieszenie z obu stron pudła scenicznego portretów królowej, których ekspresja ulega - jak w fantastycznych filmach dla dzieci - karykaturalnym zmianom w zależności od rozwoju akcji.

Ogólnie rzecz ujmując wszystkie celnie ze sobą zharmonizowane elementy inscenizacyjne składają się na obraz atrakcyjny pod względem plastycznym, natomiast niestety wyzuty z dramaturgicznej siły oddziaływania na widza. W tej sytuacji uwaga publiczności koncentruje się przede wszystkim na solistach, którzy - jako się rzekło -  skutecznie realizują postawione przed nimi zadania sceniczne, choć nie wszyscy z nich spełniają pokładane w nich nadzieje pod względem wokalnym.

I tak oto przywołana wyżej Elsa Dreisig wzbudza uznanie wyrazistą artykulacją, dbałością (czasem wręcz nadmierną) o urodę dźwięku i wrażliwym śpiewaniem, wszak jej pozbawiony drapieżności i dramatyzmu głos nie jest w stanie w pełni oddać porywów gniewu i rozpaczy starzejącej się monarchini. Partnerujący jej w roli Roberta Devereux (czyli hrabiego Essex) Urugwajczyk Edgardo Rocha imponuje zaangażowaniem scenicznym oraz młodzieńczo brzmiącym i dźwięcznym tenorem, chociaż zdradza wyraźny wysiłek w górze skali i nie do końca sobie radzi z tak bardzo tutaj pożądanym belcantowym legato.

• « poprz.
• nast. »