Przegląd nowości

„Capuleti i Montecchi” Belliniego w Opéra Royal de Wallonie – Liège

Szczegóły

Opublikowano: środa, 29, maj 2024 21:59

Romani nie dokonał bowiem adaptacji słynnego oryginału mistrza ze Stratfordu, lecz wykorzystał kilka gotowych już librett, w dodatku opartych na włoskich źródłach. Oczywiście ów fakt ma swoje istotne konsekwencje w zakresie treści rzeczonej opery, co Aguilera wyraźnie unaocznia w swojej inscenizacji. Widz nie dowie się zatem, w jakich okolicznościach Romeo poznał Giuliettę (a nie Julię) i kiedy młodzi kochankowie zapałali do siebie dozgonną miłością od pierwszego wejrzenia.

Natomiast reżyser postanowił skoncentrować całą narrację na politycznym konflikcie pomiędzy Kapuletami z partii gwelfów i należącymi do gibellinów Montekami, czyli rywalizujących ze sobą we Włoszech na przełomie XII i XIII wieku stronnictwami politycznymi. W tej sytuacji wątek romantycznej miłości schodzi siłą rzeczy na drugi plan, chociaż nieliczne sceny intymne są tutaj pięknie wyeksponowane. Minimalistyczna scenografia jest zdominowana przez zamykające horyzont panele, stylizowane na mur jakiegoś  średniowiecznego zamku.

W centrum znajduje się bryła w formie sześcianu, w której najpierw ukazuje się tkwiąca nieruchomo w jasnym pomieszczeniu i nosząca suknię ślubną Giulietta, jakby uwięziona w czekającym na nią tragicznym przeznaczeniu. Z kolei po obróceniu owego sześcianu wokół własnej osi odsłania się przestrzeń, w której sześcioro tancerzy wykonuje rodzaj emanującej erotyzmem choreografii. Z boku widnieje metalowa poręcz, zapewne luźno nawiązująca do szekspirowskiej sceny balkonowej, a wiodące od niej w kierunku proscenium schody doprowadzają do odbijającej świetlne połyski tafli wody, w której - jak się domyślamy - Giulietta wypatruje oznak swojej niepewnej przyszłości.  

• « poprz.
• nast. »