Przegląd nowości

Zmagania olimpijskie w Opéra de Nice

Szczegóły

Opublikowano: środa, 08, maj 2024 21:54

Stojący na czele Opery w Nicei Bertrand Rossi, wykazujący się wyjątkową innowacyjnością i pomysłowością w zakresie układania programów kolejnych sezonów, nie szczędzi wysiłków mających na celu przyciągnięcie do teatru nowej publiczności i zainteresowanie sztuką lirycznych młodych widzów. O tym, że jego polityka artystyczna przynosi pozytywne skutki wymownie świadczy chociażby rosnąca liczba abonamentów czy stopniowo obniżająca się średnia wieku publiczności. W kontekście pogłębiającego się we francuskich placówkach operowych kryzysu, takie dające nadzieję na polepszenie sytuacji rezultaty zasługują na uwagą i szacunek. Doskonałym przykładem śmiałości podejmowanych przez Rossiego działań jest najnowsza realizacja nosząca tytuł Olympiade des olympiades (Olimpiada olimpiad), nietypowy i zrywający z konwencjami spektakl, przygotowany przez dyrygenta Jean-Christophe’a Spinosiego, jego odpowiedzialną za dramaturgię siostrę Nathalie Spinosi oraz reżysera Erica Oberdorffa.

Otóż postanowili oni wykorzystać formę pasticcio, odwołując się w ten sposób do rozpowszechnionej w okresie baroku praktyki, opartej o zupełnie inne niż obecnie rozumienie pojęcia oryginalności. Przypomnijmy bowiem, że chodzi tutaj o funkcjonującą z dużym powodzeniem w XVII i XVIII wieku odmianę opery, polegającą na łączeniu odcinków muzycznych z różnych oper w jednym dziele, często z dodaniem przez  kompozytora własnych oryginalnych fragmentów, lub na pisaniu przez rozmaitych twórców dzieł w oparciu o to samo libretto. I właśnie do tych tradycji odwołuje się teraz spektakl w Nicei, którego autorzy obrali sobie za podstawę powstałe w 1733 roku libretto Olimpiady Pietro Metastasio, włoskiego pisarza, lepiej znanego jako ceniony librecista. To właśnie on jest między innymi autorem libretta do Łaskawości Tytusa, do którego jeszcze przed Mozartem muzykę napisał niejaki Antonio Caldara. Libretto Olympiady odniosło w swoim czasie tak niebywały sukces, iż na jego podstawie opery stworzyło około siedemdziesięciu kompozytorów. Wśród nich znaleźli się tak wybitni muzycy, jak wspomniany Caldara, Vivaldi, Pergolèse, Hasse, Jommelli, Traetta, Mysliveček, Cimarosa, Sarti czy Paisiello. Libretto Metastasiego oczarowało też młodego Donizettiego, który zdążył jeszcze naszkicować swoją operę, ale nigdy jej nie ukończył. Ponadto rzeczony tekst żywo zainteresował także kompozytorów poza granicami Włoch, czego dowodem są prapremiery Olimpiady Hassego w Dreźnie i  Jomelliego w Stuttgardzie. Pracując nad prezentowanym w Nicei pasticcio Jean-Christophe Spinosi wybrał najpiękniejsze fragmenty z całej serii tych przestudiowanych przezeń oper (uprzywilejowując dzieło Vivaldiego) i stworzył z nich spójną pod względem muzycznym całość.

• « poprz.
• nast. »