Przegląd nowości

Gdyby Fellini reżyserował opery – „Romeo i Julia” w MET

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 07, maj 2024 06:32

Bartlett Sher, autor inscenizacji Romea i Julii Charles'a Gounoda w nowojorskiej Metropolitan Opera z 2018 roku (obejrzanej w krakowskim kinie Kijów, należącym do sieci Apollo-Film), przeniósł ich akcję do libertyńskiego wieku Casanovy, zwłaszcza postacie drugoplanowe pod względem charakteryzacji upodabniając do galerii figur z filmu Federico Felliniego. Poza kostiumami nie odnosi się to wszakże do pary najsłynniejszych kochanków, istniejących jakby poza czasem.


Można się natomiast zastanawiać, na ile zamierzonym było symetryczne obsadzenie ról Merkucja i Tybalta, najbardziej zaślepionych nienawiścią przedstawicieli zwaśnionych rodów, przez czarnoskórych artystów: Willa Livermana i Fredericka Ballentine'a. 
Bardzo efektownie i wiarygodnie pod względem techniki fechtunku rozegrane zostało wywiązujące się pomiędzy nimi starcie w finale trzeciego aktu.


Gdyby zakończyć akcję na śmierci Julii, to uzyskałaby ona antyklerykalną wymowę, iż ojciec Laurenty celowo ją otruł, by uniknąć odpowiedzialności za udzielenie jej potajemnego ślubu z Romeem. Zresztą w arii z czwartego aktu, przed zażyciem wręczonego przez duchownego napoju, targają nią wątpliwości, czy faktycznie nie przyniesie on śmierci? 
Interesująco pod względem sytuacyjnym rozwiązana została obecność białej materii, na początku nocy poślubnej w czwartym akcie służącej jako prześcieradło ze śladami defloracji, na co zwróci uwagę Gertruda, a pod jego koniec przemieni się w śmiertelny całun okrywający Julię po jej pozornym zgonie.
 Wykonawcy tytułowej pary bohaterów przy tworzeniu ich wokalnych wizerunków, odwołują się do zróżnicowanej i wyszukanej artykulacji. 
W przypadku Nadine Sierry sprawia ona wrażenie całkowicie naturalnej za sprawą delikatnej i niewymuszonej intonacji dźwięków. 

• « poprz.
• nast. »