Przegląd nowości

Ach, te Rumunki!

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 19, marzec 2024 21:51

Ale nie za to kochamy ten spektakl. Jest on po prostu rodzajem beztroskiej zabawy, gdzie obserwujemy sytuacje bliskie absurdu, pełne celowych prowokacji, fantastycznej „zgrywy”, co zawsze śmieszy publiczność. Mając do czynienia z klasyczną satyrą nie trudno popaść w przesadę, dokonać takiego przerysowania wygłaszanych kwestii i gagów, że stracą swój wdzięk i aluzyjność. O takich sytuacjach wspomina w programie Marek Robaczewski, aktor i reżyser, który pamięta początki Ciemnego grylażu.

 Pisze: – „Doświadczeni aktorzy wiedzą dobrze, że śmieszne fragmenty „puszczone” działają dużo mocniej, niż te „dociśnięte”, ale często kolegów lubi ponieść”. Grając więc w takim spektaklu trzeba się strzec szarżowania. Na szczęście na premierze „wznowienia” sztuki takich sytuacji nie stwierdzono, aktorzy zachowywali powagę, co było tym śmieszniejsze. A szczególne wyróżnienie należy się dwom wykonawcom, Michałowi Zielińskiemu i Wojciechowi Solarzowi, którzy w scence nagrywania fałszywych „korespondencji z zagranicy” osiągnęli szczyty wirtuozerii parodystycznej. Pojawiła się tu nawet mistrzowska imitacja głosu pewnego papieża.

A skoro mowa o pięknych Rumunkach w towarzyszącej poszczególnym scenkom piosence z melodią Zygmunta Białostockiego i słowami Andrzeja Własta, to warto zauważyć, że polskim aktorkom występującym w spektaklu także niczego nie brakowało. I dodajmy sympatyczny gag reżyserski – gdy jeden z dziennikarzy gazety Płonąca Żagiew pisze na redakcyjnej maszynie jakiś propagandowy kawałek, to stuka palcami w klawisze, jakby grał na perkusji, dokładnie w rytmie fokstrota, tego, który stał się firmową melodią przedstawienia.

                                                                              Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »