Przegląd nowości

Wskrzeszenie „Esmeraldy” Louise Bertin w Opéra de Saint-Etienne

Szczegóły

Opublikowano: środa, 15, listopad 2023 20:27

Uczyła się śpiewu pod kierunkiem belgijskiego kompozytora i krytyka François-Josepha Fétisa, natomiast kontrapunkt studiowała u Antoine’a Reicha, przyjaciela Haydna, a także profesora Liszta i Berlioza. Z tym ostatnim miała częsty kontakt, z racji tego, że Berlioz współpracował ze wspomnianą gazetą jej ojca. Już od wczesnej młodości Louise Bertin pasjonowała się sztuką operową i bardzo szybko próbowała z powodzeniem swoich sił w tej dziedzinie sztuki, szukając inspiracji we współczesnych jej utworach literackich. 

Pierwszym rezultatem tych poszukiwań była opera komiczna Guy Mannering - z jej własnym librettem wywiedzionym z dzieła Waltera Scotta - wystawiona na prywatnym pokazie w roku 1825. Wszakże następna opera komiczna: Wilkołak, jaką skomponowała do tekstu Eugène’a Scribe’a, znalazła się już w repertuarze paryskiej Opéra-Comique (1827).

Następnie zainteresował ją Faust Goethego, na podstawie którego napisała najpierw utwór Ultima scena di Fausto, a niedługo później operę Fausto, której prapremiera miała miejsce w roku 1831 w Théâtre-Italien w Paryżu. Uwieńczeniem jej działalności twórczej na niwie sztuki lirycznej była jednak pokazana w Académie royale de musique (Salle le Peletier) w 1836 roku opera Esmeralda (La Esmeralda), z librettem autorstwa zaprzyjaźnionego z rodziną Bertin Victora Hugo, zredagowanym przezeń na podstawie własnej powieści „Notre-Dame de Paris”, znanej w Polsce również pod tytułem „Dzwonnik z Notre Dame”.

• « poprz.
• nast. »