Przegląd nowości

Przedtakt i właściwa inauguracja

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 21, październik 2023 21:53

Wspomniana Maritina Tampakopoulos z prawdziwie dramatycznym zacięciem wykonała arię tytułowej Adrianny Lecouvreur Io son l'umile ancella z opery Francesca Cilei, a znaczną wrażliwością i dozą wyrazu odznaczała się w jej ujęciu aria Toski Vissi d'arte, vissi d'amore. W śpiewie greckiej artystki można było podziwiać umiejętne wykorzystywanie dla celów ekspresyjnych środka technicznego zwanego fil di voce czyli ściszania.

Iwona Socha niebawem obejmie partię Cho-Cho-San w od lat obecnym w repertuarze przedstawieniu Madama Butterfly Giacomo Pucciniego. Obiecująco i ujmująco zabrzmiała w jej interpretacji aria Un bel di vedremo, w której można było podziwiać zarówno szlachetne brzmienie głosu w kantylenie, jak i operowanie barwą oraz paletą odcieni dynamicznych, budzących w słuchaczu niekłamane wzruszenie.

Z tym większą niecierpliwością oczekiwać się będzie całościowego występu śpiewaczki w tym dziele. Naturalnej barwie głosu Jarosława Bieleckiego zdecydowanie lepiej odpowiadała aria Don Ottavia Dalla sua pace z Mozartowskiego Don Giovanniego. Muszę natomiast przyznać, iż nieszczególnie przekonał mnie do siebie Szymon Komasa. Niewątpliwie dysponuje wartościowym materiałem głosowym, dobrze ustawionym barytonem i znacznym doświadczeniem, nabytym na międzynarodowych scenach. Zaprezentowane interpretacje nie wznosiły się wszakże ponad pewną rutynę wokalną, a nadmierne ogrywanie sytuacji zawartych w tekście, zwłaszcza w ramach koncertu, budzić może podejrzenie, że ma coś ukryć. Poza tym konieczne są jeszcze odpowiednie warunki zewnętrzne, by takie zachowanie przydało występowi wdzięku, oczekiwanego i nieodzownego na przykład w arii Figara Largo al factotum z Cyrulika sewilskiego Gioacchino Rossiniego. 

• « poprz.
• nast. »