Przegląd nowości

Łańcuch górski w Łodzi

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 05, październik 2023 22:21

W ostatniej Pieśni o wszechbycie zabójstwo Abla przez Kaina zdawałoby się przeczyć triumfalnym akordom końcowym, choć przecież muzyka ta nie przemawia do nas zrozumiałymi słowami. Ten finał raczej nie budzi grozy, ale jednak dostarcza nadzieję, że teraz już zła nie będzie. Zresztą czy ktoś spoglądałby z obawą na piękną Larisę Robles Zalevskaią, która wije się jak biblijny wąż?

Po Odwiecznych pieśniach rozprawę o życiu i śmierci pokazuje w zupełnie innym stylu Jacek Przybyłowicz. Po klasycznych proporcjach następuje mozaika ciał odzianych w króciutkie czarne lub szare kostiumy. Układy zmieniają się jak w kalejdoskopie, przesypują jak kostki domina, pokazują życie jakbyśmy je obserwowali pod mikroskopem, praktycznie bez podziału na męskie i żeńskie formy. Dopiero całkiem realna, wręcz realistyczna kostucha kładzie kres wszelkim ruchom.

Zaś motywy góralskie słyszalne w Kościelcu Wojciecha Kilara pojawiają się wreszcie z całą mocą w balecie Szymanowskiego Harnasie. Tutaj na kostiumach Natashy Pavluchenko widzimy parzenice, a jedna z nich staje się też elementem scenografii Wacława Ostrowskiego. Scena góralska nie staje się jednak cepeliowską, choć Harnaś otrzymuje tradycyjne, paradne nakrycie głowy. Karol Urbański zakochany w muzyce Szymanowskiego dokonuje niewielkiej zamiany, gdyż Góralka nie ucieka w sumie od męża, to jej kochanek żyjący wśród gromady zbójników zostaje sam i nuci ustami Dominika Sutowicza tęskną pieśń „Kiebyś ty tak za mnom jako ja za tobom”. Zostawiamy więc nasze Tatry z żalem i nostalgią dziękując artystom za wieczór, który nas wzbogaca o liczne wrażenia.

                                                                 Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »