Przegląd nowości

Trwa jeszcze Festiwal Muzyczny w Berlinie

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 10, wrzesień 2023 15:29

Zresztą już w 1951 roku Festwochen gościły Marcela Mareau’a, rok później  New York City Balet George’a Balanchine’a i Théâtre National Populaire Jean’a Vilarsa z Gérardem Philipe i Jeanne Moreau, sensacją Festwochen 1955 był gościnny spektakl opery Lucia di Lammermoor mediolańskiej La Scali z Herbertem von Karajanem i Marią Callas w roli tytułowej, w 1961 Igor Strawiński dyrygował swoją operą Persephone i Oedipus Rex, w 1986 Festwochen po półwieczu nieobecności w Berlinie wystąpił Vladimir Horowitz.

Obok berlińskich Filharmoników i pozostałych czołowych orkiestr symfonicznych Niemiec (m.in. Radio Symphonie Orchester Berlin, Staatskapelle, orkiestr symfonicznych z Drezna i Lipska) w ramach Festiwalu występowały najlepsze zespoły z całego świata – wśród nich Royal Concertgebouw Orchestra, London Philharmonic Orchestra, Radio Symphonie Orchester Wien, Orchestre National de France, Boston Symphony Orchestra, Clevelandzka Orkiestra Symfoniczna, Orkiestra Filharmonii Nowojorskiej, City of Birmingham Symphony Orchestra z Sir Simonem Rattlem, który po śmierci Herberta von Karajana (1954-1989) został naczelnym dyrygentem Berlińskich Filharmoników. W 1965 roku po raz pierwszy w Berliner Festwochen wystąpił zespół polski (Orkiestra Kameralna Filharmonii Narodowej). W 1976 roku zjechały do Berlina na Festiwal Kwartet Wilanowski i Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Pomorskiej, a w latach osiemdziesiątych teatry z Warszawy, Lublina, Wrocławia, Krakowa, wreszcie też Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia pod dyrekcją Antoniego Wita z solistą Piotrem Palecznym. Ogólnie biorąc, Berliner Festwochen Polaków nie rozpieszczały – nigdy w ciągu pięćdziesięciu lat ich istnienia polska kultura muzyczna nie znalazła się w centrum uwagi twórców programu festiwalowego. A szkoda! Był wprawdzie pomysł, by była ona jego punktem centralnym („Schwerpunkt Polen”) lecz nie doczekał się on realizacji mimo zabiegów autora niniejszego felietonu. Trudno było by wymienić wszystkich wybitnych solistów zapraszanych na Berliner Festwochen a później Berliner Musikfest. W pięknych salach – koncertowej i kameralnej Filharmonii Berlińskiej można było podziwiać Maurizia Polliniego, Mieczysława Horszowskego, Murraya Perahię, Krystiana Zimermana, Dietricha Fischer Dieskaua, Jessye Norman, Annę Sophie Mutter, wiolonczelistę Yo-Yo-Ma i wielu, wielu innych wspaniałych artystów.

• « poprz.
• nast. »