

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościNie lubię rodzinnych obiadków
Strona 3 z 3
I co? I nic. Te przewidywania ograniczają się do tego, co dziś gnębi nastolatków, t.j. do strachu przed maturą, staraniem się o miejsce na studiach, utratą dotychczasowych przyjaciół, sytuacją materialną. Jedna z dziewczyn zapewnia tylko, że za 7 lat będzie bogata. W ustach żadnej z osób nie pojawia się słowo „rodzina”, „dziecko”, „praca”, „dom”, „szczęście”, „miłość”. Ktoś zwierza się, że najbardziej nie lubi niedzielnych obiadów z rodzicami, bo trzeba tylko jeść, ale nikt nie chce wysłuchać co młody człowiek ma do powiedzenia. Wygląda na to, że dorośli całkowicie stracili kontakt ze swoimi dziećmi i to jest porażka.
W spektaklu zwracałam też uwagę na stronę muzyczną, za którą odpowiadała Aleksandra Gryka. Na początku pojawia się nieudolna próba zbiorowego zaśpiewania piosenki Niemena Sen o Warszawie do tekstu Marka Gaszyńskiego, jako czegoś nierealnego, nierzeczywistego. A potem są głównie rozmaite odmiany techno, z różnymi elektronicznymi świstami i zgrzytami, najczęściej bez tekstu, ale za to z ruchami tańca dzikich (choreografia: Katarzyna Sikora). I tego ostatniego jest stanowczo za dużo. Z braku materiału dramatycznego i dialogów scena dyskotekowa staje się wypełniaczem czasu, którego młodzież ma najwyraźniej wciąż pod dostatkiem. Joanna Tumiłowicz |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||