Przegląd nowości

Nie lubię rodzinnych obiadków

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 25, czerwiec 2023 21:17

Mamy też inne modele głównych wysokościowców stolicy zrobione ze styropianu i są one wszystkie realizacją projektów Michała Dobruckiego. Najważniejsza jest jednak treść przekazywana za pośrednictwem młodzieży teatralnej, która, jak mówi jeden z wykonawców, pragnie „stworzyć portal do samego siebie”. Przede wszystkim każde z owej dwunastki zdaje sobie sprawę, że za 7 lat już nie będzie się zaliczało do kategorii młodzieży.

Jedna z dziewczyn – Aleksandra Radkowska – nawet ułożyła na ten temat wierszyk: „Nie jestem młodzieżą / Nie zatrzymam kolejnego rządu przed kradzieżą/ W Simsach jestem już młody dorosły / Na mych dłoniach pierwsze porosty / Ale to w Simsach (Simsy to seria gier symulacyjnych gdzie gracz tworzy własnego „człowieka” zwanego Simem, umieszcza go w mieście we własnym domu i urządza go według własnego pomysłu) wolę / Pełnić swoją rolę / Nie wiem czemu, tak o / Coraz bardziej ciepło / A miał padać deszcz/ Gdzieś tam rodzi się kolejny wieszcz/ Niech będzie nawet pierwszy / Co z tego / Skoro nikt nie czyta już wierszy”.

Sens tej poezji oddaje nędzę położenia młodych, którzy nie wierzą w demokrację ani w prognozy, skoro one nie są zdolne nawet przewidzieć czy będzie deszcz, czy upał. Ich świat jest tylko wirtualny, „simsowy”. Ich zdolność planowania czy przewidywania ogranicza się jedynie do dzisiejszego wieczora, do kolejnej imprezy albo egzaminu. Większa część spektaklu odnosi się więc nie do 2030 roku, ale pozostaje w 2023. Dopiero w finale każdy z wykonawców zastanawia się co będzie robił w 2024, 2025, 2026, 2027, 2028, 2029 i wreszcie na koniec w 2030 roku. 

• « poprz.
• nast. »