Przegląd nowości

Sceny pastoralne Haydna

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 27, maj 2023 21:51

Żywioł ten odzyska swą grozę dopiero w romantycznych ujęciach symfonii pastoralnych Beethovena i Berlioza, a malowniczość w interludiach z oper Rossiniego. Nie oznacza to, że u Haydna nie występuje dźwiękowa ilustracyjność. Mamy z nią do czynienia po wielokroć. W arii basowej nr 4 Schon eilet froh der Ackersmann pikulina przywołuje pogwizdywanie oracza, a obój na początku Lata pianie koguta.

Z kolei smyczki imitują pogoń psa za ptakiem w arii basowej nr 25 Seht auf die breiten Wiesen hin! wprowadzającej w Jesieni do sceny łowów nr 27 Hört das laute Getön, z wygrywającymi ich sygnał rogami, a w zamykającej to ogniwo wizji następującej po winobraniu upojnej zabawy nr 29 Juchhe ! Juchhe ! Der Wein ist da rozlega się „janczarska kapela”, złożona między innymi z zeli, triangla i tamburyna.

Z kolei w Zimie terkot zawrotnie kręcących się wrzecion dochodzi do głosu w Pieśni sopranowej z chórem nr 35 Knurre, schnurre, knurre!. Zarazem w tej właśnie części pojawia się najwięcej treści alegorycznych. W tenorowej arii nr 33 Hier steht der Wand’rer nuno zabłąkanym w zawiei wędrowcu dopatrzyć się można metafory meandrów ludzkiego żywota, zwłaszcza że w przejmującym solo basowym nr 39 Erblicke hier, betörter Mensch, erblicke deines Lebens Bild nadchodzi jego kres i apostrofa do grobu, co zważywszy wiek samego Haydna, gdy pisał to dzieło, uznać można za wyraz jego osobistej refleksji.

• « poprz.
• nast. »