Przegląd nowości

Mozart i jego konkurenci z wiedeńskiej konfraterni muzycznej (Misteria-Paschalia 2023 - 3)

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 14, kwiecień 2023 21:39

Reprezentuje ona typ da capo, polegający na powtórzeniu pierwszej części i jak poprzednią przepełniają ją złe emocje. O wiele spokojniejsza i bardziej konwencjonalna jest także przywołana przez Mozarta z tej samej okazji aria Come un agnello z opery Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta Giuseppe Sartiego. Za rywala, a za sprawą Puszkina, Rimskiego-Korsakowa, Shaffera i Formana i za zabójcę Mozarta uchodził Antonio Salieri, ale po śmierci ojca to u niego właśnie uczył się kompozytorskiego rzemiosła syn rzekomej ofiary - Franz Xaver.

Jak przystało na oratorium Męczeństwo Pana maszego Jezusa Chrystusa Salieriego, aria z niego Torbido mar che freme odznacza się przeciwstawieniem partii wokalnej orkiestrowej. Równorzędną zaś postacią był Joseph Haydn, choć opera nie zajmowała najważniejszego miejsca w jego dorobku. W arii z Chi spira e non spera z Duszy filozofa Hob. XXVIII:13 śpiewak odwołał się do bardzo subtelnych środków, momentami nieomal nucąc, a także sięgając do artykulacji falsetowej.

Z Haydnem do pewnego stopnia łączy się wykonana przez les Talents Lyriques pod dyrekcją Christophe'a Rousseta XXXVI symfonia C-dur „Linzka” KV 425. Poprzedza ją typowy dla tamtego, a rzadki u Mozarta powolny wstęp. Poza tym obydwu klasyków wiedeńskich spokrewnia w tym przypadku zamaszysty Menuet, choć w odniesieniu do całości strawestuję księdza Mariana Pirożyńskiego, że była to interpretacja „estetycznie obojętna”. Do Haydna należały też dwa bisy Benjamina Appla, w tym z Paladyna Orlanda.

                                                                Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »