Przegląd nowości

Z westernuś powstał...

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 23, grudzień 2022 15:53

Z kolei chór poszukiwaczy złota, pełen przyjaznych intencji, prostackich zachowań i skłonności do gwałtownych reakcji na hasło rzucone z zewnątrz, także wypadł właściwie, zgodnie z zasadami psychologii tłumu. Tu reżyserka wykazała doskonały słuch i dramaturgiczną sprawność. Pomogły jej samorodne talenty osób zaproszonych do zespołu. Np. autentyczny latynos Pepe Diaz w niewielkiej rólce górnika dawał z siebie wszystko, byśmy się poczuli jak przy granicy z Meksykiem. Tomasz Tracz w roli barmana też był prawdziwym bohaterem drugiego planu, zaufanym doradcą, ale i gorliwym obrońcą.

Mieliśmy jeszcze indiańską parę – Arkadiusza Jakusa i Agnieszkę Makówkę. Wyróżniał się z tłumu górników Sonora – Andrzej Kostrzewski. Był górniczy agent Tomasz Rudnicki. I wcale nie pogubiliśmy się w plątaninie charakterów i osobowości. Wojciech Rodek za pulpitem dyrygenckim wydobył z partytury Pucciniego jędrność i krwistość instrumentacji, co dodatkowo podwyższało wymagania dla wokalistów, którzy musieli się niekiedy przebijać przez orkiestrowe tutti. 

Pewien znak zapytania był związany ze scenografią autorstwa Kamila Lendy. Na przodzie sceny mieliśmy typową westernową tawernę, gdzie jest wyszynk, ławy dla spragnionych, ale także utajniony „magazyn” poszukiwaczy złota. W głębi umieszczono podświetlone walce-bryły, coś jak panorama wielkiego, współczesnego miasta. Dopiero w trzecim akcie okazało się, że są to ogromne amerykańskie drzewa, las sekwoi otaczający górniczą osadę. Wszystkie elementy dekoracji zagrały w przedstawieniu, były rozmieszczone logicznie i przejrzyście. Reżyserka nie przeniosła akcji dramatu na Podhale, ani do biura jakiejś współczesnej korporacji. To także świadczy o jej kompetencjach.

                                                                 Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »