Cmentarne wakacje

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 05, sierpień 2019 07:26

Pietras Sławomir

I cóż zastałem obok grobowca rodziny Stenglów na starym Johannisfriedhof w dzielnicy Tolkewitz, do której jedzie się od śródmieścia Drezna drogą, obok nieopodal płynącej malowniczej Łaby? Na specjalnej instalacji umieszczona została tabliczka informująca, że grób przeznaczony jest do likwidacji z powodów, o których można dowiedzieć się pod podanym numerem telefonu.

Ciągle nie wiem, co w tej sprawie zrobić. Nie może przecież zniknąć ostatni ziemski ślad po tak wspaniałej polskiej artystce, skoro jej grób ostał się dywanowemu nalotowi na Drezno, a potem wieloletniemu zapomnieniu w ciszy pod patronatem Świętego Jana. Czy prosić o interwencję Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego? Wszak wieloletnia gwiazda Metropolitan Opera (dzięki której w repertuarze tej największej sceny operowej świata zaistniało jedyne polskie dzieło, Manru Paderewskiego), wybitna polska osobowość artystyczna na ziemi amerykańskiej swojej epoki obok Modrzejewskiej, Paderewskiego, Didura i Kaszowskiej, jest przecież naszym dziedzictwem narodowym. A może sprawą mogłoby zainteresować się Stowarzyszenie Polonia-Drezden, Ambasada Rzeczpospolitej Polskiej w Berlinie, lub któryś z naszych konsulatów honorowych w Niemczech (np. w pobliskim Lipsku)?

Rodziny, potomków i spadkobierców już nie ma. Ale jednocześnie jesteśmy nimi wszyscy. Zwłaszcza kochający sztukę operową, której pomnikową postacią obok Jana i Edwarda Reszke, Adama Didura i Felicji Kaszowskiej była Marcella Sembrich-Kochańska.

W dniu w którym o tym wszystkim piszę mija 97 lat od chwili, gdy przyszedł na świat nasz wielki, zachwycający i niedościgniony bas Bernard Ładysz. Jego wokalni okołorównolatkowie (Stefania Wojtowicz, Andrzej Hiolski, Bogdan Paprocki, Antonina Kawecka, Krystyna Szczepańska, Maria Fołtyn, Edmund Kossowski, Krystyna Jamroz) już dawno są na boskim sądzie. A on dzielny, odważny, jak zawsze na życiowym i artystycznym posterunku.

Mistrzu! Byłeś, jesteś i będziesz przez nas kochany, niezmiennie wspominany, odwiedzany, otaczany szacunkiem i respektem. W dniu urodzin ściskamy Cię najserdeczniej z prośbą: bądź nieśmiertelny!

                                                              Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »