Szalona hrabina Dzieduszycka

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 28, sierpień 2017 14:03

Pietras Sławomir

Na jednym z Festiwali Moniuszkowskich hrabina postanowiła recytować Stepy akermańskie Mickiewicza i tak to pomyliła, że Maria Fołtyn dostała apopleksji połączonej z migotaniem. Innym razem za poradą dyrektorowej Danuty Balickiej-Satanowskiej zastosowała na łóżku pod kołdrą napar z ziół, aby lepiej wyglądać na premierze Fidelia. Garnek z wrzątkiem przewrócił się nieszczęśliwie prosto na część ciała Haliny (której nie wymienię za skarby świata) i podobno miejsce to natychmiast zwęgliło się na skwarek.

U Hrabiostwa w pięknej wrocławskiej willi z ogrodem, otrzymanej jako rekompensatę za utracone dobra na Wschodzie, gospodarstwo prowadziła pochodząca z Masłońskiego wdowa po organiście Pani Karolina, osoba przedsiębiorcza, apodyktyczna i energiczna, trzymająca w ryzach całą tę arystokratyczno-teatralną rodzinę. Słysząc nieraz co Halina mówi do zgromadzonych gości, Karolina stojąc z tyłu pukała się palcem w głowę wskazując na hrabinę. W ten sposób okazywała swą dezaprobatę wobec jakże tolerancyjnej chlebodawczyni.

Opowiadano, że po wojnie chcąc zaprowadzić w ogrodzie warzywniak Halina zaczęła przekopywać grządki i wykopała … poprzedniego niemieckiego właściciela posesji w mundurze, z hitlerowskimi dystynkcjami.

Na koniec komiczna scena przed rozpoczęciem spektaklu zespołu Bejarta na Łódzkich Spotkaniach Baletowych. Mocno spóźnieni państwo Dzieduszyccy przeciskają się przez tłum zalegający przejścia i wreszcie docierają do swych foteli, dawno już zajętych przez gapowiczów. Krótka, bezskuteczna wymiana zdań i hrabiostwo po prostu siada na kolanach przerażonych amatorów cudzych miejsc. W ten sposób nie zobaczyli oni niczego ze spektaklu Baletu XX wieku.

Mógłbym tak jeszcze długo wspominać zainspirowany wzruszającym tekstem Małgorzaty Dziewulskiej „Cudowna byłaś Mamo” tę nietuzinkową, wyrazistą, wielce oryginalną, a więc niezapomnianą postać.

                                                                        Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »