Pożegnanie Wycichowskiej bez orderów

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 11, lipiec 2016 07:21

Pietras Sławomir

Niechże jednak nikt nie podejrzewa mnie o jakąkolwiek niechęć do tej wybitnej artystki. JejJulia, Śnieżka, Giselle, Lisa, Gajane, Ognisty Ptak, Swanilda, Konstancja i Matka Mozarta - to niezapomniane przeżycia mojej zawodowej młodości.

Jej wspaniałe, odważne, pełne polotu i wrażliwości, młodzieńcze choreografie, dawały szanse na trwały sukces, karierę i rozgłos. Swym urokiem uskrzydlały moją łódzką dyrekcję.

Potem oddałem Poznaniowi dwa moje ówczesne filary baletowe (również Lilianę Kowalską). Pozwoliłem wziąć z sobą grupę najlepszych tancerzy, a na dobry początek dodałem dekorację i kostiumy do Faust goes rock, kontrakty impresaryjne i wynegocjowane tournée oraz  silną rekomendację, aby Poznań uwierzył, że powierzając Polski Teatr Tańca Wycichowskiej robi dobry interes. Po latach Ewa gdzieś napisała: Pietras postanowił pozbyć się mnie z Łodzi!

Jeśliby nawet tak było, to 27 sezonów w Polskim Teatrze Tańca budzi szacunek, podziw i szereg innych przymiotników, również tych z repertuaru jej fatalnego rzecznika. Ewa w Poznaniu popadła w nowe otoczenie, stała się innym człowiekiem, z czasem również innym twórcą. Głęboko ukrywając ocenę skutków tych przemian pozostaję z respektem dla jej dorobku, niegdysiejszego uroku i dzielności na dyrektorskim stanowisku.

Decyzja o jego opuszczeniu, podjęta – jak to u niej – z nadzwyczajnym sprytem i rozmysłem, powinna być pokwitowana wysokim odznaczeniem państwowym. Resortowa „Gloria Artis” rozdawana na lewo i prawo, przypięta przez wice-wojewodę wielkopolską sprawy nie załatwia. Nowej władzy podpowiadam, że Wycichowska jest ochrzczona, praktykująca, pobożna, mająca twórcze dokonania o Matce Boskiej, Św. Franciszku i zapewne innych Świętych, o czym wie najlepiej jej literacka kierowniczka. Nie są to obecnie przeciwwskazania aby otrzymywać błyszczące ordery z wstęgami i kokardami, noszone potem podczas pogrzebu na specjalnych poduszkach.

Kochana Ewo, kreślę się z szorstką przyjaźnią oraz jak zawsze szczerym, zadawnionym sentymentem.

                                                                               Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »