Wszyscy kochankowie carycy

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 28, marzec 2016 08:50

Pietras Sławomir

Historycy obliczyli, że na swych faworytów w czasie całego panowania Katarzyna wydała ponad 100 milionów rubli. Każdy z nich ponadto odznaczony został polskim orderem Orła Białego. Dotąd nasza racja stanu starała się utrzymać to w tajemnicy. Oby moja wrodzona niedyskrecja nie spowodowała unieważnienia tego odznaczenia, lub - co gorsze - zwrócenia go przez żyjących jeszcze udekorowanych, którzy na szczęście kochankami rosyjskiej carycy - choćby z przyczyn metrykalnych - być nie mogli.

Opatrzność srogo pokarała tę monstrualną nierządnicę. Pewnego dnia w 65. roku życia przerwawszy rozmowę ze swym sekretarzem stanu udała się za fizjologiczną potrzebą do ubikacji i usiadła na paradnym krześle z otworem, który był nota bene tronem królów Polski, przywiezionym po zaborach Rzeczpospolitej z Warszawy i przystosowanym do tych właśnie celów przez rosyjską monarchinię. Tam ją zbyt późno znaleziono z wylewem krwi do mózgu i pomimo puszczenia krwi, obfitej lewatywy oraz prawosławnych modlitw nie wydobyto z trwającej 37 godzin agonii.

Krążyły wówczas również pogłoski, że Katarzyna padła ofiarą mordu politycznego. Mianowicie w opisany wyżej sedes mordercy wmontowali ukrytą sprężynę, a wymoszczone siedzisko kryło w sobie ostre noże. Pod jej niemałym ciężarem sprężyna spowodowała, że wbiły się one w jej stare, tłuste i grzeszne dupsko. Swym podłym i rozpustnym żywotem zasłużyła sobie na taki właśnie koniec.

Natomiast energicznie zaprzeczam trzeciej wersji, jakoby jej starczy kaprys spowodował, że do alkowy sprowadzono dorodnego rumaka krwi arabskiej, który się Jej Wysokości szczególnie podobał. Tę wersję przez dziesięciolecia z lubością kolportowano w Polsce, gdzie rosyjska carowa była szczególnie znienawidzona. Miło byłoby rozprawiać, jak to nieszczęsny koń podczas erotycznych figli dostał na przykład zawału serca. Ale niestety - nie przesadzając - pozostańmy przy dwóch pierwszych wersjach.

                                                                      Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »