Laudacja dla Aleksandry Kurzak

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 28, październik 2024 07:00

Pietras Sławomir

Jaka była ta jej Tosca na otwarcie sezonu w MET? Przede wszystkim entuzjastycznie akceptowana przez tłumnie zgromadzoną publiczność mimo, że skrajnie odmienna od dotychczasowego kreowania tej postaci. Ponieważ akcja tej opery oparta jest na dramacie Victoriena Sardou, który tę rolę napisał dla Sary Bernhardt, Toscę grywało się dotąd jako postać pełną patosu, koturnowości i dostojeństwa najbardziej znanej rzymskiej śpiewaczki z przełomu XIX i XX wieku. Tak w MET robiły to największe poprzedniczki Aleksandry Kurzak: Emma Eames, Geraldine Farrar, Emmy Destin, Claudia Muzzio, Maria Jeritza, a w naszych czasach Renata Tebaldi, Birgit Nilsson, Maria Callas, Shirley Verret, Hildegard Behrenz i Sonya Yoncheva. 

Z tym wszystkim postanowiła zerwać Aleksandra Kurzak, urodzona w Brzegu Dolnym, córka małżeństwa operowego (ojciec utalentowany waltornista i profesor gry na tym instrumencie), wychowanka Opery Wrocławskiej od młodzieńczego statystowania do czołowych ról solistycznych, potem stażystka i solistka Opery w Hamburgu, a od 20. lat gwiazda Metropolitan i stale obecna w Orange, Madrycie, Veronie, Barcelonie, Covent Garden, Berlinie, Rzymie, Neapolu i wielu innych, równie prestiżowych scenach. Jej Tosca to nie nadąsana primadonna, a młoda amantka, momentami figlarna, dowcipna, zawsze zakochana, a zdecydowana walczyć o ukochanego, odważna i dramatycznie zdeterminowana, aby dojść do upragnionego celu. 

Tej barwnej palecie środków wyrazu scenicznego towarzyszyła interpretacja wokalna najwyższej próby, od mistrzowskich momentów lirycznych (duety i „Visi d’arte”), aż po pełne wyrazu sceny dramatyczne każące zapomnieć, że ten głos śpiewał niegdyś Olimpię, Zuzannę i Rozynę. 

Mógłbym tak rozpisywać się długo o kunszcie operowym naszej Wielkiej Rodaczki (a nie Oli z Wrocławia, która zrobiła karierę!). Dzięki Bogu znajduje bowiem czas, aby śpiewać również w Polsce. Jeśli zobaczycie afisz Toski z jej udziałem, nie omijajcie okazji, aby doznać wielkiego przeżycia w sztuce historycznej w polskim, a zarówno super światowym wykonaniu.                                                Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »