Przegląd nowości

Oksana Łyniw, pierwsza dyrygentka w Bayreuth

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 01, kwiecień 2022 17:44

Nie jest pierwszą kobietą, która na Ukrainie sięgnęła po batutę, jeśli zważy się Wiktorię Żadko. Uzyskawszy w 2004 roku III Nagrodę na Konkursie im. Gustava Mahlera w Bambergu, na jakiś czas związała się z miejscowymi symfonikami. Następnie współpracowała z Operami w Odessie i Bawarską w Mnichowie. Przez trzy lata była dyrektorką muzyczną w styryjskim Grazu, odpowiadając za koncerty i przedstawienia operowe. Od tego roku jest dyrektorką artystyczną Teatro Comunale w Bolonii. W dwóch ostatnich wypadkach pozostaje pierwszą kobietą na tych stanowiskach.

Specjalizuje się w muzyce operowej, prowadząc spektakle Mirandoliny Bohuslava Martinů i Żołnierzy Bernda Aloisa Zimmermanna w Mnichowie, Traviaty Giuseppe Verdiego w Grazu, Purytanów we Franfurcie nad Menem oraz Turandot Giacomo Pucciniego w Operze Rzymskiej z Ewą Vesin w tytułowej roli. Występowała ponadto w londyńskiej Covent Garden (Tosca) oraz w paryskiej Opéra-Bastille. W ubiegłym roku zainaugurowała Festiwal Wagnerowski premierą Holendra tułacza w nowej inscenizacji Dmitrija Czerniakowa (we Wrocławiu wystawił w Hali Stulecia Borysa Godunowa Modesta Musorgskiego). 

A zatem zanim wszystkie światła zostały skierowane na Ukrainę, a więc nie było to podyktowane względami pozaartystycznymi. Na dodatek pozostali realizatorzy bez wyjątku byli Rosjanami (kostiumolożka Jelena Zajcewa, oświetleniowiec Gleb Filsztinski i dramaturżka Tatiana Wereszczagina). Według Joshua Barone'a z the New York Timesa dyrygentka narzuciła orkiestrze i solistom żywe tempa, ale nie za cenę zaniedbania precyzji gry i pominięcia istotnych szczegółów. Wydobyła ponadto obecne w partyturze ekstatyczne porywy, wznoszące się ponad realistyczne aspekty romantycznej legendy Wagnera według Heinego.

                                                                          Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »