Przegląd nowości

Giordano i Puccini w Opéra Royal de Wallonie w Liège

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 28, styczeń 2022 10:51

Prezentująca swoją pierwszą inscenizację operową Lara Sansone, włoska aktorka i reżyserka teatralna, pozostaje wierna realiom obu jednoaktówek, koncentrując się przede wszystkim na odtwarzaniu intensywności dramatycznych przeżyć protagonistek i wydobywaniu klaustrofobicznej atmosfery wszelkich sierocińców. Wyraźnie też widać jej troskę o sugestywne przywołanie (przy współpracy scenografki Franceski Mercurio) życia i codziennych zajęć sióstr zakonnych, znajdujących się tutaj w sytuacji permanentnej opresji psychicznej.

Co ciekawe, już od dawna wspierająca reżyserkę w działalności artystycznej kostiumolożka Teresa Acone wykonała w tym przypadku dużą pracę nad wiernym odtworzeniem czarnych i ciężkich habitów, wykorzystywanych niegdyś przez członkinie religijnych zgromadzeń. Zarówno ich odzienie, jak i stroje pokazywanych na scenie sierot, są ciekawie zindywidualizowane i skrupulatnie odwzorowane na podstawie archiwalnych zdjęć z neapolitańskich sierocińców.

To wszystko w połączeniu z realistycznym widokiem klasztornego dziedzińca - i roztaczającej się z niego perspektywy miasta - skutecznie uwiarygadnia całą sceniczną narrację. Wszakże omawiane przedstawienie wzbudza przede wszystkim uznanie wysokim poziomem muzycznym. Osadzone w niemalże tej samej tesyturze role Carmeli i Siostry Angeliki powierzono wybitnej włoskiej sopranistce Serenie Farnocchii, która w równej mierze oczarowuje słuchaczy nieprzeciętnym talentem wokalnym, co aktorskim temperamentem. W niedługiej, wszak wymagającej ukazania dużej intensywności uczuć partii Carameli Farnocchia potrafi przykuć uwagę od pierwszej do ostatniej nuty.

• « poprz.
• nast. »