Przegląd nowości

56. Międzynarodowy Festiwal Henryka Wieniawskiego w Szczawnie-Zdroju

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 13, listopad 2021 17:38

Grała bardzo dobrze Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Zielonogórskiej pod dyrekcją Czesława Grabowskiego. A słowo wiążące Marka Dyżewskiego zasługuje na najwyższy podziw, bo ujmowało zarówno głębią myśli jak wyrafinowaniem fraz polszczyzny. To właściwie były krótkie eseje, piękne jak sama muzyka. Koncert fortepianowy g-moll op. 20 brata Henryka, czyli Józefa Wieniawskiego, wykonany został w ostatnim dniu Festiwalu. Jak większość słuchaczy po raz pierwszy spotkałem się z tym utworem i byłem oczarowany jego bogactwem inwencji melodycznej oraz wyrazistością stylu.

Przed pianistą stawia wyjątkowe trudności techniczne i ponoć m.in. dlatego prawie nie jest wykonywany. Beata Bilińska zagrała olśniewająco. Wieczór uzupełniły: Uwertura g-moll Antona Brucknera oraz III Symfonia D-dur op. 33 Aleksandra Głazunowa. Tu ciekawostka – anegdota – żeby nie było to tylko sprawozdanie, lecz także pewna refleksja. Zapowiadał mistrz: Marek Dyżewski.

Pięknie i ciekawie opowiedział o Brucknerze i Józefie Wieniawskim oraz o jego koncercie. Przed symfonią Aleksandra Głazunowa wyszedł spokojnie na scenę i nie rozpoczął, lecz odwrócił się na moment w kierunku orkiestry z wyraźnym gestem uspokojenia. Niesforni i niezborni muzycy po prostu sobie gaworzyli o przysłowiowej „dupie Maryni”, nie biorąc pod uwagę, że zapowiedź koncertu, szczególnie w wykonaniu kogoś takiego jak Marek Dyżewski, to też integralna część wydarzenia. Gdy rozpoczął, usłyszeliśmy ze zdumieniem, że ze swadą opowiada o kolejnych symfoniach Aleksandra…..Borodina. Ten bywalec sceny został tak wyprowadzony z równowagi, że zapomniał na dłuższą chwilę, o czym ma mówić. Oczywiście wkrótce się odnalazł.

• « poprz.
• nast. »