Przegląd nowości

Paddymania

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 17, sierpień 2021 21:55

Tancerki z wypisanymi na obcisłych spodniach hasłami Paddymania dodają co jakiś czas trochę ruchu i kolorów – mają świadczyć, że w czasach Paderewskiego – artysty też były tłumy rozwrzeszczanych wielbicielek, gotowych nożyczkami uciąć choćby kosmyk z bujnej rudej czupryny słynnego pianisty. W roli głównej wykreował dosyć wiarygodnie postać Paderewskiego Janusz Kruciński. Najlepiej śpiewała debiutująca jako Helena Górska, a potem Paderewska Anna Lasota. Helenę Modrzejewską z dużym temperamentem wykreowała Barbara Melzer.

Na scenie pojawia się wiele znanych postaci – Piłsudski, Leszetycki, Dmowski, nawet prezydent USA Woodrow Wilson, który dał się Paderewskiemu przekonać, że Polska niepodległa musi  powstać – słyszymy nawet motyw amerykańskiego Hymnu. W ogóle pod względem melodycznym spektakl jest bogaty w brzmienia i różnorodny, dużą rolę w tzw. ścieżce dźwiękowej ma do odegrania fortepian. Ale muzyczne opracowania Nokturnów i Etiud Chopina, Melodii i Menueta Paderewskiego oraz innych utworów z tzw. klasyki są przełożenie niebanalnie na różne instrumenty.

Dowodzą one najwyraźniej, że niegdysiejsza wyobraźnia melodyczna ówczesnych kompozytorów nijak się ma do współczesnych bum-bum. I pod tym względem spektakl stanowi dla odbiorców pewną wartość dodaną. Co ciekawe – wielu słuchaczy warszawskiej publiczności być może po raz pierwszy się dowiedziało, że zdobycie niepodległości przez Polskę w 1920 roku nie było ani proste, ani łatwe i że wspaniała fryzura Paderewskiego – jeden z ważniejszych elementów wizerunku głównego bohatera – musiała w toku dramatycznych wydarzeń nieco posiwieć i przerzedzić się. I wreszcie, że Polacy, dziś pełni zachwytu dla dokonań Paderewskiego – pianisty i polityka, potrafili w owym czasie rzucać mu kłody pod nogi i atakować bez pardonu. Znamienna jest w tym względzie scena dymisji premiera Ignacego Paderewskiego, który choć uzyskał w Sejmie kilkugłosową przewagę swoich zwolenników nad przeciwnikami, mimo wszystko ustąpił ze stanowiska. To znakomity przykład dla współczesnych.

                                                                                      Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »