Przegląd nowości

Śpiewając niewłasnym głosem

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 19, lipiec 2021 22:00

Szczególnie czarował swoimi możliwościami w tym zakresie w arii Infelice mia costanza z serenady scenicznej Niedoceniona stałość Giovanniego Bononciniego. A więc zróżnicowaniem efektów artykulacyjnych i bogactwem odcieni dynamicznych, a także ściszaniem głosu oraz zwiększaniem jego natężenia w zależności od wymowy tekstu słownego, ściśle za nim podążając zgodnie z zasadami barokowej retoryki.

Do drugiej kategorii zaliczyć należy arię tytułowego Heliogabala Kto żartuje z Amora z opery Govanniego Antonia Borettiego poświęconej temu transseksualnemu cezarowi rzymskiemu, a także dorzuconą na drugi bis Agitato da fiere tempeste z drugiego aktu Haendlowskiego Ryszarda I, króla Anglii HWV 23, w której pozwolił sobie na pewną dezynwolturę wykonawczą, dorzucając dodatkowe ozdobniki, a także efekty z lekka parodystyczne uzupełnione o drobne działania sceniczne (pamiętać należy, że uprawia także breakdance).

A wcześniej arię Dardana Pena tiranna z towarzyszeniem fagotu z Amadigi di Gaula HWV 11 tego samego kompozytora. Należałoby wszakże skupić się w nich jeszcze nad wyrazistością rysunku melizmatów, którym nie dostaje krągłości i nieco się zlewają ze sobą. Uzupełnieniem były instrumentalne sinfonie, w tym do opery Przeciwniczka miłości uczyniona kochanką Giovanniego Bononciniego z koncertującymi partiami skrzypiec. Na pamiątkę swego występu śpiewak otrzymał od dyrektorki Krakowskiego Biura Festiwalowego Izabeli Helbin-Błaszczyk graficzną podobiznę Krzysztofa Pendereckiego, patrona audytorium, w którym odbywał się koncert.

                                                                            Lesław Czapliński  

• « poprz.
• nast. »