Przegląd nowości

Elegijne zakończenie sezonu

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 07, lipiec 2020 07:03

Kompozytor po napisaniu i rozesłaniu partytury otrzymał od muzyków ponad 150 indywidualnych nagrań, które perfekcyjnie zestroił w jeden potężny skład wykonawczy wraz ze skrzypcową partią solową . Zmontowanie tego utworu, dźwięku i obrazu, zajęło wiele godzin i chociaż przesłane filmy  pochodziły w większości z telefonów komórkowych i nagrywane były przez muzyków w ich domach, nie zaś w profesjonalnym studiu, efekt końcowy jest całkiem dobry. W sieci krążą dziesiątki indywidualnych nagrań akcji #hot16challenge, w ramach której popularni artyści i osoby publiczne starają się zarejestrować 16 wersów pod dowolny beat i stworzyć swój rapowany „kawałek" w 72 godziny. W tej akcji chodzi nie tylko o nagrywanie muzyki i słów, ale również o pomoc w walce z koronawirusem, bowiem równocześnie z prezentacją „klipów" ruszyła zbiórka – „Beef z koronawirusem #hot16challenge” dla Siepomaga.pl. Zarówno wykonawcy jak i wszyscy inni użytkownicy internetu mogli wpłacać pieniądze na pomoc pracownikom służby zdrowia. Elegia Marcina Wernera ma bardziej symboliczne znaczenie.

Porusza pokaźną zbiorowość artystów Teatru Wielkiego w Łodzi i miłośników sztuki operowej, bo stara się też przypomnieć niedawno zmarłych artystów-śpiewaków. Świadczą o tym pojawiające się na ekranie czarno-białe zdjęcia Ireneusza Jakubowskiego, Zdzisława Krzywickiego i Andrzeja Saciuka. Każdemu z nich warto by poświęcić więcej uwagi. Ireneusz Jakubowski przez wiele sezonów był jednym z czołowych tenorów łódzkiej opery, a jednocześnie jako wykształcony prawnik wykładał na Uniwersytecie Łódzkim prawo rzymskie. Ireneusz Jakubowski zapisał się w pamięci kolejnych, często zmieniających się dyrektorów Teatru Wielkiego, jako artysta zawsze perfekcyjnie przygotowany i gotowy zastąpić w dowolnym momencie każdego innego niedysponowanego tenora. Z kolei bas-baryton Zdzisław Krzywicki po bardzo udanej karierze scenicznej podjął się obowiązków profesora łódzkiej Akademii Muzycznej i wykształcił co najmniej połowę dziś występującego na tej scenie składu solistów. Wreszcie Andrzej Saciuk, doskonały niski bas zadziwiał słuchaczy w kraju i za granicą swoim niezwykłym głosem, oraz nieprzeciętnym talentem muzycznym i aktorskim. W ostatnim czasie również zajmował się pedagogiką wokalną. Wyrazy uznania należą się całemu zespołowi Teatru Wielkiego w Łodzi, za inicjatywę oddania czci znakomitym kolegom w sposób najbardziej odpowiedni dla tej instytucji – muzyką.

                                                                        Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »