Przegląd nowości

Komu „Cyganeria”?

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 26, maj 2020 18:34

Jest aranżacja paryskiej ulicy w Dzielnicy Łacińskiej, z wieloma stolikami i tłumami przewalającymi się wieczorną porą. Napięcie spada w III i IV akcie, soliści są prawie nieruchomi, samotność wkrada się w ich życie. Wreszcie scena śmierci Mimi na łóżku wyniesionym na środek sceny dopełnia dramatu. Jeśli można Laco Adamikowi coś wytknąć, to tę wielką i hałaśliwą maszynę do pisania, na której poeta – Rodolfo pisze swoje wiersze.

Nie dosyć, że stukot czcionek zagłusza trochę piękną muzykę, naprawdę z talentem prowadzoną przez Tomasza Tokarczyka. A tak w ogóle, to reżyser powinien wiedzieć, że wiersze pisane na maszynie są poezją „maszynową”, a nie literaturą piękną. Prawdziwy poeta pisze ręcznie, piórem, ołówkiem, a nawet własną krwią.

Najlepszą rolę wokalnie i aktorsko stworzyła w Krakowie Iwona Socha. W jej głosie nie słychać wysiłku. Jest swobodna w pianach i fermatach, ma naturalny wdzięk i urodę. Jej partner Rodolfo w osobie Tomasza Kuka otrzymał słuszną postawę i piękny kształt głowy. Głos Rodolfa też jest pełen barwy i szlachetności, tylko w wysokich tonach pojawia się wrażenie wysiłku, a co za tym idzie niedociągnięcia intonacyjne.

• « poprz.
• nast. »