

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościGdzie i co śpiewała Wiktoria Calma
Strona 9 z 13
Jej umiejętności wokalne i interpretacyjne pozwoliły stworzyć niezwykle emocjonalną atmosferę, nadać charakter kreowanej postaci”. – „Gazzeta del’Emilia” Lata 1950-1972 to okres wyjątkowo bogaty w karierze artystki, która zaczyna też w tym czasie coraz częściej sięgać po partie mezzosopranowe, Amneris w Aidzie, Azucena w Trubadurze (w którym śpiewała również partię Leonory), Ulryka w Balu maskowym, Adalgisa w Normie, Jadwiga w Wilhelmie Tellu, Laura w Giocondzie, tytułowa Faworyta w operze Donizettiego.
W sumie repertuar Calmy obejmował ponad trzydzieści partii sopranowych i mezzosopranowych. Jak wynika z dokonanego przez artystkę zestawienia najchętniej i najczęściej występowała w dziełach Giuseppe Verdiego. Miała też w repertuarze partie w rzadko wykonywanych operach barokowych Vivaldiego La fide Nimfa, Monteverdiego Il ritorno di Ulisse oraz Pergolesiego Il frate Innamorato.
W maju 1953 roku wzięła udział we włoskiej premierze Wojny i pokoju Prokofiewa zrealizowanej w Teatro Comunale we Florencji. Reżyserowała legendarna Anna Pawłowa, dyrygował polski dyrygent Artur Rodziński, śpiewała w tym przedstawieniu partię Soni mając za partnerów Franco Corellego i Eettore Bastianiniego. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||