Przegląd nowości

Wszystkie opery Ryszarda Wagnera (14)

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 28, marzec 2021 08:00

Amfortas (baryton) – król bractwa świętego Graala, syn Titurela. Uległ uwodzicielskiej sztuce Kundry. Zaatakowany przez Klingsora stracił świętą włócznię, bezcenną relikwię, którą przebito bok ukrzyżowanego Chrystusa. Tą włócznią Klingsor zadał mu niegojącą się ranę, która jest źródłem jego stałego cierpienia. Uleczyć i wyzwolić od cierpień może go tylko „czysty prostaczek”.

Titurel (bas)  – król bractwa rycerzy świętego Graala, którego motto brzmi: „Ten, co potrafi oprzeć się miłości zmysłowej, może posiąść cudowną siłę Graala”. To on otrzymał w darze od aniołów kielich świętego Graala i włócznię. Dla ich ochrony zbudował zamek – warownię  na Monsalvacie. 

Klingsor (baryton) – zły czarownik, zacięty wróg rycerzy bractwa. Synonim upadłego anioła, czyli diabła.

Dziewczęta Kwiaty z ogrodu Klingsora, mężczyzna, który ulegnie ich erotycznemu urokowi, zgrzeszy i w konsekwencji zostanie niewolnikiem Klingsora. Ponadto Giermkowie, Rycerze Graala.

Akcja rozgrywa się we wczesnym średniowieczu w pobliżu góry Monsalvat.

Arie, duety i sceny, o których warto wiedzieć

1. Titurel, der fromme Held – opowiadanie Gurnemanza z I aktu.

2. Ich sah das Kin dan sejner Mutter Brust – monolog Kundry z II aktu.

3. Wehe! Wehe! Was tat ich? Wo war ich? – duet Kundry i Parsifala, z II aktu.

4. Muzyka Czaru Wielkiego Piątku w III akcie.

5. Wie dünkt mich doch die Saue heut so schön – finałowy dialog Gurnemanza i Parsifala.

Mimo, że w zakresie rozwiązań dramatyczno – muzycznych nie wnosi Wagner w tym dziele żadnych nowych propozycji czy rozwiązań, to jednak Parsifal jest jednym z największych i najbardziej podziwianych dzieł w historii teatru muzycznego. Jest też zwieńczeniem drogi twórczej Wagnera, który zostaje tutaj wierny wcześniej ukształtowanemu obliczu oraz zdobytym i wypróbowanym doświadczeniom. 

• « poprz.
• nast. »