Przegląd nowości

Śpiewy spod topora kata

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 26, styczeń 2020 14:59

Powściągliwa reżyseria Anny Drescher operuje na ogół nieprzedstawiającymi działaniami scenicznymi (turlanie się po podłodze, naprzemienne zakładanie przez bohaterów rękawów tego samego wdzianka, układanie dłoni w różne wzory), co wychodzi naprzeciw naturze tego dzieła czy szerzej nowoczesnej opery, pozbawionych na ogół uchwytnej akcji. To raczej projekcja stanów emocjonalnych postaci, znajdujących odzwierciedlenie w poetyckim tekście libretta.

Oszczędną dekorację Huddy Chukri tworzą surowe czarne ściany, przy czym boczne w finale zsuwają się, pozostawiając wąską szparę. Ze sznurowni natomiast opuszczane są białe wstęgi, metonimicznie odnoszące się do nazwy organizacji, a zarazem metafora zachowanej przez bohaterów niemieckiej niewinności. Tworzą one ponadto ekran dla projekcji górskiego krajobrazu, za którym tęsknią uwięzieni protagoniści czy obrazu przebiegającego białego rumaka.

Spośród muzyków niekiedy solistycznie traktowanej partii orkiestrowej, realizowanej przez szwajcarską Orkiestrę Symfoniczną z Biel i Solothurn pod dyrekcją Kaspara Zehndera, wymieniłbym flecistkę Polinę Peskinę. Zrazu głos Marion Grange w wysokim rejestrze wydawał mi się nieco stłumionym, ale z czasem artystka się rozśpiewała. Wolfgang Resch od początku nie miał najmniejszych problemów emisyjnych, plastycznie operując ściszeniami, w czym niebawem dołączyła do niego partnerka, co stanowiło probierz muzykalności młodych śpiewaków. Przedstawienia opery Zimmermanna prezentowane są w Małopolskim Ogrodzie Sztuki w Krakowie w ramach Festiwalu „Opera rara 2020”.

                                                                          Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »