Przegląd nowości

Ku pokrzepieniu serc

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 20, styczeń 2020 22:29

Jest sporo odniesień do polskiej literatury zaborowej, do Wyspiańskiego, Mickiewicza, Sienkiewicza, ale to wszystko złuda. Pytanie: Czy Polska zawsze musi skręcać w stronę absurdu?, wciąż jest aktualne i w obu częściach wieczoru teatralnego (Mrożek-Saramonowicz) jest wyraźnie zaznaczone, ale nagromadzenie szczegółów świadczących o praktycznym wykorzystaniu sytuacji absurdalnych może się wydać nieco sztucznym zabiegiem. Scena Teatru Polonia zwykle skłania do budowania dosyć umownych i symbolicznych dekoracji. 

Tak jest też obecnie. Zuzanna Markiewicz, autorka scenografii i kostiumów wstawiła biurko, samotne drzwi, samotne okno i oczywiście portret rodziny królewskiej, który łączy oba człony przedstawienia. W jednej z końcowych scen portret ten spada ze sztalugi, co jest  wymownym znakiem, niestety nie jedynym.

Bardzo trafnym wyborem muzyki popisał się Dominik Strycharski. Są więc cytaty z klasyki, np. słynna Jazda Walkirii Wagnera, którą wykorzystywali zarówno hitlerowcy, jak i Francis Ford Coppola w filmie Czas Apokalipsy, a zamyka spektakl Chopin grany na jakimś zacinającym się fortepianie (a może to pianista dostaje zawału). Może lepiej by było, gdyby na przekór ciążeniu twórcy spektaklu wymyślili happy end. Czy są jeszcze wśród nas tacy wizjonerzy?

                                                             Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »