Na koniec Roku Moniuszkowskiego proponujemy wydany przez Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina album pełny swobody, lekkości, a to nostalgii, a to animuszu utworów na cztery ręce Stanisława Moniuszki w wykonaniu kobiecego duetu Gabryś&Quinn Piano Duo.

„Album, który trafia w Państwa ręce, po raz pierwszy w historii światowej fonografii dokumentuje wszystkie zebrane utwory Stanisława Moniuszki na fortepian na cztery ręce – łącznie z autorskimi opracowaniami utworów orkiestrowych. W XIX wieku na cztery ręce grywano nieomal wyłącznie na użytek domowy. Nie było nagrań, więc utwory orkiestrowe wydawcy ogłaszali od razu w formie albo wyciągu fortepianowego, albo opracowania na cztery ręce. Tak też było z Moniuszką. Opery były publikowane od razu w formie wyciągu, niektóre fragmenty osobno w celach reklamowych (np. Tańce góralskie z opery Halka czy Polonez „Pan Chorąży” z opery Hrabina), a często wydawano też różnego rodzaju fantazje czy potpourri na temat jakiejś opery, napisane przez innych twórców (w przypadku Moniuszki można mówić o ponad 150 takich utworach opartych na motywach jego muzyki, które powstawały zarówno za jego życia, jak i później). Wszystkie te działania miały na celu rozpowszechnienie danego dzieła jeszcze przedpremierą. Moniuszko, oprócz utworów oryginalnych na cztery ręce, opracował też na tę obsadę wszystkie swoje trzy utwory orkiestrowe. Oryginalne utwory pisane z przeznaczeniem do wykonania na cztery ręce obejmują zaledwie cztery kompozycje. Są to: Mazur C-dur „Weselny”, dedykowany Aleksandrowi Wańkowiczowi, Polonez D-dur, dedykowany Alojzemu Żółkowskiemu, Kontredanse, poświęcone córce Jadwidze (podobnie jak Aria z kurantami ze Strasznego dworu) oraz Walc. Transkrypcje pochodzące z własnej twórczości obejmują natomiast następujące utwory na cztery ręce: pieśni – Pieśń włóczęgi i Prządka, Tańce góralskie z opery „Halka”, Polonez koncertowy A-dur. Natomiast opracowania cudzej twórczości obejmują jedynie Uwerturę do opery „Dziadek i wnuk” Karola Kurpińskiego. Opracowania własnych utworów orkiestrowych Moniuszki na cztery ręce zawierają z kolei takie kompozycje, jak: Kochanka hetmańska, uwertura fantastyczna Bajka i Polonez „Obywatelski”. Są to dzieła bez wątpienia efektowne i powinny doczekać się pełnoprawnego miejsca w polskiej muzyce fortepianowej i kameralnej. Pomiędzy muzyką Chopina a Szymanowskiego jest miejsce dla Moniuszki!”
Marcin Tadeusz Łukaszewski
Gabryś&Quinn Piano Duo
Duet fortepianowy Gabryś&Quinn Piano Duo został założony w 2013 roku przez dwie pianistki – dr hab. Marię Gabryś-Heyke i dr Monikę Quinn. Od lat łączy je przyjaźń i wspólna droga artystyczna. Obydwie są absolwentkami klasy fortepianu prof. Teresy Manasterskiej w Państwowym Liceum Muzycznym im. Zenona Brzewskiego w Warszawie oraz Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina, obecnie Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie pracują na stanowiskach profesora UMFC i adiunkta. Artystki są laureatkami wielu nagród solowych na krajowych i międzynarodowych konkursach pianistycznych, swoją edukację uzupełniały na kursach mistrzowskich i studiach podyplomowych w Polsce i za granicą. Jako duet fortepianowy koncertowały w Polsce (m.in. w Filharmonii Narodowej w Warszawie, w Filharmonii Olsztyńskiej oraz w Filharmonii Gorzowskiej), a także w Szwajcarii. Obszerny repertuar zespołu obejmuje kompozycje na cztery ręce i dwa fortepiany od baroku do czasów współczesnych. W centrum zainteresowań pianistek znajduje się muzyka epoki romantyzmu oraz twórczość kompozytorów XX i XXI wieku.
Monika Quinn – urodziła się w Montrealu, w rodzinie muzyków. Od dzieciństwa mieszka na stałe w Polsce. Ukończyła Państwowe Liceum Muzyczne im. Z. Brzewskiego w Warszawie w klasie prof. Teresy Manasterskiej. Jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie fortepianu prof. Kazimierza Gierżoda i prof. Anny Jastrzębskiej-Quinn (dyplom z wyróżnieniem), a także w klasie kameralistyki fortepianowej prof. Mai Nosowskiej. Monika Quinn jest laureatką wielu krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych. W 1999 roku uzyskała I Nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w Narwie w Estonii. W 2000 roku otrzymała II Nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym EPTA w Krakowie. W 2001 roku zdobyła I Nagrodę i Nagrodę specjalną za wykonanie muzyki hiszpańskiej na X Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Carlet w Hiszpanii. Rok 2002 przyniósł jej I Nagrodę „Premio Assoluto” na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Rzymie. W roku 2005 zdobyła Grand Prix Festiwalu Chopinowskiego w Koninie, jak również zakwalifikowała się do ćwierćfinału XV Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w Warszawie. W 2010 roku otrzymała III Nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym „Chopin in Memoriam” w Warnie w Bułgarii. Monika Quinn była stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. W 2006 roku otrzymała stypendium programu Socrates Erasmus na roczne studia w Universitaet für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu, gdzie kształciła się w klasie prof. Anny Pfeifer. Pianistka koncertowała w wielu prestiżowych salach koncertowych w Polsce i za granicą, m.in. w Chinach, Austrii, Hiszpanii, Estonii, w Bułgarii i we Włoszech. Od 2009 roku związana jest pracą pedagogiczną z Uniwersytetem Muzycznych Fryderyka Chopina w Warszawie. Obecnie zatrudniona jest jako adiunkt w Katedrze Fortepianu. W 2018 roku uzyskała stopień doktora sztuk muzycznych w macierzystej uczelni. Monika Quinn prowadzi także klasę fortepianu w Zespole Szkół Muzycznych nr 1 w Warszawie.
Maria Gabryś-Heyke – pianistka o szerokich zainteresowaniach muzycznych, grająca również na instrumentach historycznych (Hammerklavier, pianoforte). Ma w dorobku wiele prawykonań, np. utwory Mariana Sawy. Występowała w Japonii (także przed cesarzem Akihito), Korei Południowej, Chinach, Stanach Zjednoczonych i wielu krajach Europy, m.in. w ramach licznych festiwali chopinowskich i innych festiwali muzycznych (Murten Classics Festival, Mendelssohn Musikfestwoche Wengen i in.). Jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie Teresy Manasterskiej. Swoje umiejętności pianistyczne doskonaliła również w Szwajcarii pod kierunkiem Ivana Klánský’ego w Lucernie i Jespera Christensena w Schola Cantorum Basiliensis w Bazylei. Wcześniej przez wiele lat pozostawała pod opieką artystyczną Anny Żurawlew – żony twórcy Konkursów Chopinowskich, która podarowała nastoletniej wówczas uczennicy fortepian prof. Jerzego Żurawlewa. Jest laureatką pierwszych nagród w Międzynarodowym Konkursie im. Ludwiga van Beethovena w Hradcu nad Moravicí (Czechy), Edwin Fischer-Wettbewerb w Lucernie (Szwajcaria) i konkursie Chopin Golden Ring (instrumenty historyczne) w Ptuj (Słowenia). W przeszłości wielokrotnie była stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Towarzystwa im. Fryderyka Chopina oraz Fundacji Crescendum Est-Polonia. Nagrywała dla Polskiego Radia, Schweizer Radio DRS 2, Ars Produktion, ForTune i Naxos. Otrzymała nominację do nagrody Fryderyk 2017. Obecnie Maria Gabryś-Heyke jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Od wielu lat współpracuje z Krajowym Funduszem na rzecz Dzieci.