Przegląd nowości

Wzruszający Moniuszko

Szczegóły

Opublikowano: środa, 04, grudzień 2019 21:34

W pierwszej zwrotce głosowi śpiewaka towarzyszyły np. tylko fortepian i flet, a w drugiej lub trzeciej dołączały się pozostałe instrumenty jakby podkreślając wagę słów i prowadząc do emocjonalnej kulminacji. Słuchacze nie tylko śledzili interpretację pieśni, w których niekiedy zawarte jest jakieś opowiadanie z burzliwą akcją, jak np. w pieśni Dziad i baba, ale jednocześnie podziwiali precyzję i współbrzmienia w kreowaniu akompaniamentu przez kwintet dęty.

Dodatkową trudność sprawiało to, że kwintet oraz fortepian nie mogły grać zbyt głośno, aby soliści czuli się komfortowo i wypowiadane przez nich teksty docierały do publiczności. Choć występ odbywał się bez dyrygenta – rolę inicjującej pełniła najczęściej Agata Igras grająca pięknie na flecie, to ten zespół idealnie towarzyszył śpiewakom, wytrzymywał typowe wokalne fermaty, nie spóźniał się, ani nie przyśpieszał.

W sumie najbardziej znane pieśni Stanisława Moniuszki, jak np. Pieśń wieczorna, mogły powodować wzruszenia, tym bardziej, że Urszula Kryger zaproponowała publiczności aby razem z nią nuciła łagodną melodię. Zadanie nie zostało specjalnie tłumnie podjęte, ale na sali wyczuwało się rodzaj wspólnoty, bo przecież każdy ma lub miał kiedyś „starą matkę, która krzątała się koło wieczerzy”. W uzupełnieniu repertuaru pieśniarskiego zespół Gruppo di Tempera wykonał dwa fragmenty operowe opracowane przez Rafała Kłoczko na kwintet dęty z fortepianem. Były to Polonez z opery Hrabina i Tańce góralskie z opery Halka. 

                                                                     Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »