Przegląd nowości

Bastardzi muzyki

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 03, grudzień 2019 04:51

Zrębek wyrafinowanej polifonii  Josquina dés Prés zagrało na początku całe Trio, ale zaraz potem zaczęło się burzliwe, nonkonformistyczne przetworzenie raczej wybranych tematów niż renesansowej konstrukcji. Ciekawą rolę spełniał tutaj klarnet kontrabasowy, będący brzmieniowo o wiele bardziej natarczywym instrumentem niż zwykły kontrabas, operujący rytmicznymi ostinatami na najniższych tonach szalenie wzmocnionych i będących de facto perkusją.

Wiolonczela podejmowała figuracje będące uzupełnieniem, ornamentacją instrumentu prowadzącego czyli klarnetu. Tutaj natomiast mieliśmy zwykle na początku wybrany z utworu motyw melodyczny, który w kolejnych przetworzeniach stawał się podłożem do dosyć szaleńczej improwizacji, do której dołączali się pozostali instrumentaliści.

Utwory zgromadzone na płycie Ars moriendi nie miały zwykle tradycyjnej kadencji harmonicznej, ale raczej repetytywną, quasi jazzową. Na zakończenie artyści zagrali już bardzo rozpoznawalne, orientalne parafrazy starych chasydzkich pieśni synagogalnych, nigunów, a na bis była nawet próba muzycznego zaktywizowania zebranych słuchaczy, którzy mieli pod dyktando Pawła Szamburskiego wspólnie, jednogłosowo pociągnąć prościutki motyw. Wyszło, o zgrozo, tylko w 30-35 procentach. Ludziom śpiewanie nie wychodzi, wolą klaskać. Paweł Szamburski, który zapewniał, że nie umie śpiewać okazał się niezastąpionym zapiewajłą. Takie czasy.

                                                                      Joanna Tumiłowicz  

• « poprz.
• nast. »