

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościWszystkie opery Ryszarda Wagnera (1)
Strona 7 z 8
Jedno i drugie staje się regułą w jego późniejszych dziełach. Jedną z takich scen jest czarodziejski ogród, z podobnym spotkamy się w Parsifalu, ostatnim dziele Wagnera. Do najbardziej wartościowych, fragmentów należy zaliczyć: arie Arindala z I aktu: Wo find ich dich, wo wird mir Trostor, oraz z III Ich sef’ den Himmel dort sich öffnen, cavatinę Ady również z I aktu Wo muss ich doch berklagen, oraz jej wielki monolog z II aktu Weh mir, so nah fürchterliche Stunde. Ponadto kwartet Günthera, Arindala, Gernota i Moralda z I aktu, tercet Arindala, Lory i Moralda z II aktu, oraz uwerturę, w której można się już doszukać zapowiedzi uwertury do Tannhäusera. Głębokie wrażenie pozostawia konstrukcja i brzmienie kilku potężnych scen zbiorowych oraz finałów II i III aktu. Orkiestra traktowana jest jeszcze tutaj jako typowy dla tradycyjnej opery akompaniament. Czasy kiedy staje się ona równorzędnym partnerem słowa w budowaniu dramaturgii dzieła są jeszcze daleko przed Wagnerem i jego wielbicielami.
Podjęte po zakończeniu pracy nad partyturą – 6 stycznia 1834, starania o wystawienie Boginek na scenie opery w Würzburgu, gdzie opera została skomponowana, kończą się niepowodzeniem. Podobnie było w Lipsku dokąd z partyturą udał się Wagner po opuszczeniu Würzburga. W lipcu 1834 roku Wagner wyjeżdża do Magdeburga gdzie obejmuje stanowisko dyrygenta w miejscowej operze. Niestety i tutaj również nie udaje mu się wystawić swojej pierwszej opery. Rozgoryczony i zniechęcony odkłada partyturę Boginek na półkę. Po latach, na gwiazdkę 1865 roku, w imię serdeczniej przyjaźni podarował rękopis tej opery królowi Ludwikowi II. Pierwszy raz wystawiono Boginki 29 czerwca 1888 roku (pięć lat po śmierci autora) na scenie Opery Królewskiej w Monachium. Stało się to jednak wbrew woli Cosimy Wagner, wdowy po Ryszardzie. Prapremiera wielkim sukcesem nie była i nie sprawiła przełomu w scenicznej historii tej opery, która ponownie na kilkadziesiąt lat wróciła do archiwum.
|
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||