Przegląd nowości

Wawelskie wieczory Opery Krakowskiej

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 11, lipiec 2019 14:57

O ile wcześniejsze wieczory Moniuszkowskie odznaczały się stylistyczną jednorodnością, to tym razem szersza panorama estetyk wokalnych, od belcanta Belliniego i Donizettiego poprzez Verdiego po weryzm Pucciniego i od romantyzmu Nicolaia i Wagnera po Offenbacha i Bizeta, wywoływała do pewnego stopnia wrażenie nieco chaotycznego natłoku. I znów wyróżniała się Katarzyna Oleś-Blacha, która wybrała te partie, które aktualnie dobrze leżą w jej głosie.

A więc kawatyna i cabaletta tytułowej Normy Casta diva, a także koloraturowy walc Olimpii Les oiseaux, któremu artystka przydała humorystycznych działań aktorskich, dostarczając publiczności substytut widowiska.

Poprzedził go chóralny polonez Non, aucun hôte vraiment z tychże Opowieści Hoffmanna. Z dobrej strony zaprezentował się również Mariusz Godlewski w Te Deum zamykającym pierwszy akt Toski, któremu szyderczych znamion przydaje się dołączający doń głos demonicznego Scarpii, a zwłaszcza w dojrzałej interpretacji Pieśni do gwiazdy z Wagnerowskiego Tannhäusera, ujmując głęboko przemyślanym kształtowaniem frazy i nasycaniem brzmienia zróżnicowanymi alikwotami, a kiedy wymagało tego przesłanie tekstu posługiwanie się śpiewem mezza voce. Tomasz Kuk najlepiej odnalazł się w romancy Parmi veder le lagrime i cabaletcie z Rigoletta Giuseppe Verdiego, operując, zwłaszcza w tej pierwszej, zróżnicowanymi odcieniami dynamicznymi. Całość zamknęły Tańce połowieckie z Kniazia Igora Aleksandra Borodina. W tym roku pogoda sprzyjała plenerowym imprezom XXIII Letniego Festiwalu Opery Krakowskiej.

                                                                             Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »