Przegląd nowości

„Straszny dwór” – Bydgoski Festiwal Operowy, premiera 27.04. 2018

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 28, kwiecień 2019 21:36

A tu mieliśmy „nieco sopran”. Hanna była piskliwa. Nie zaśpiewała w ogóle popisowej arii, więc właściwie nie zaistniała. Zresztą na tej arii chyba by poległa. Arii Hanny, jednego z klejnotów arcydzieła Moniuszki, o którym jeden z największych krytyków muzycznych i muzykologów, Włoch Elvio Giudici pisał, że w oryginalny sposób wykorzystuje doświadczenia włoskiego belcanta, w tej inscenizacji nie ma z powodu kaprysu reżyserki.

Mówi o tym w wywiadzie zamieszczonym w programie. Nie spodobał jej się tekst. Uważam to za bezczelność. To tak jakby Aidy pozbawić arii nad Nilem albo Carmen Habanery. Terror reżyserów, niedouczonych zwykle, jest dla mnie nie do przyjęcia.

Wywody reżyserki, Natalii Babińskiej, dosyć dziwne, bo dotyczące uwspółcześnienia dzieła Moniuszki w duchu XIX wiecznego romantyzmu, są mętne. Tak jak mętne jest przesłanie spektaklu. Jak kiedyś mówiono: czeski film, czyli nikt nic nie wie. Jest parę ciekawych obrazów. To zasługa scenografii Diany Marszałek i Julii Skrzyneckiej. Także ładne kostiumy Martyny Kander. Ale inscenizacja jako całość jest po prostu denerwująca absurdalnymi pomysłami. W Prologu pojawia się niema, ale bardzo ruchliwa postać, którą wziąłem z powodu kostiumu za Damazego. Ale Damazym okazał się kto inny. A ta postać, raczej komiczna, chociaż jak doczytałem w programie to Zły Duch, plącze się po scenie przez całe przedstawienie i nie wiadomo właściwie po co.

• « poprz.
• nast. »