

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościTragedia miłosna czy erotyczna?
Strona 3 z 3
Wiele superlatywów można wypowiedzieć pod adresem Agnieszki Makówki świetnej głosowo i aktorsko. Mocnym głosem dysponuje też Zenon Kowalski, jako przebiegły Arcykapłan, zaś Rafał Pikała w roli Starca udowadnia, że prawdziwy bas może być słyszalny i w górze i w dole skali, bez specjalnego nadymania się i napinania strun głosowych. Pochwaliłam prostą, ale robiącą wrażenie scenografię Marcela Sławińskiego i Katarzyny Sobańskiej.
Trzeba też kilka słów powiedzieć o Izadorze Weiss, odpowiedzialnej za choreografię wywodzącą się z technik tańca nowoczesnego, z dużą rolą ruchów rąk, co staje się jej charakterystycznym stylem. Tym razem Izadora Weiss zaprojektowała również kostiumy. W tej drugiej roli jej sukces był połowiczny. Doskonale spisała się ubierając Dalilę, bo suknie tej starożytnej kochanki podkreślały kobiecą urodę.
Gorzej wyszło ze strojami dla chóru. Począwszy od butów nad kostkę, po zbyt krótkie spódnice chórzystek, które odsłaniając łydki odkrywały stojące sztywno nogi, a dłuższe suknie by ukryły ten mankament. Stroje zostały zaproponowane w wąskiej skali kolorystycznej: Hebrajczycy na szaro, zaś Filistyni na czerwono. Nad wszystkim panował z wyczuciem bułgarski dyrygent coraz częściej oglądany w Łodzi – Vladimir Kiradjiev. Przedstawienie dosyć sprawnie ominęło różne mielizny, choć zaproponowano drastyczny epizod, krwawa ofiara składana z półnagiej kobiety. Dlaczego chwilę dokonania rytualnego mordu przeciągano aż tak długo? Czy chodziło o epatowanie gołym biustem? Joanna Tumiłowicz |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||