Przegląd nowości

„Samson i Dalila” w Łodzi

Szczegóły

Opublikowano: środa, 03, kwiecień 2019 12:05

Początek przedstawienia został potraktowany bardziej jako oratorium niż opera, ale trudno żeby było inaczej skoro w tym bardzo statycznym akcie wątła akcja rozwija się wolno. Kolejne dwa akty były już w tym względzie znacznie mniej statyczne, choć wielkich porywów dynamiki akurat w tej operze trudno się doszukać. Imponuje prosta pozwalająca na efektowną organizację mrocznej przestrzeni scenicznej scenografia, której najważniejszym elementem są potężne wrota umożliwiające sprawne przenoszenie akcji z miejsca na miejsce.

Marek Weiss z powodzeniem wykreował klimat poszczególnych scen - zwłaszcza tych rozbudowanych chóralnych, czy pełnej intensywności sceny miłosnej między Dalilą a Samsonem, który wyjawia jej tajemnicę swej legendarnej siły, co ona bezwzględnie wykorzystuje by go upokorzyć, czego kiedyś doznała za jego sprawą.

Pomagały mu w tym dobra reżyseria świateł i udane projekcje autorstwa Hektora Weriosa. Inscenizacja z jednej strony eksponuje konflikt dwóch kultur, ale tak naprawdę akcentuje i odkrywa dramat kochanków zżeranych przez wzajemne pożądanie. Agnieszka Makówka w partii pięknej Filistynki Dalili, stworzyła – jak na mój gust - niezbyt przekonującą kreację bezwzględnej, mszczącej się za wcześniejsze odrzucenie, uwodzicielki. Jej głos nie uwodził ani erotyzmem ani zmysłową wyrazistością emocjonalną, na dodatek nie zawsze przebijał się przez orkiestrę.

• « poprz.
• nast. »