Przegląd nowości

Zwykły człowiek, Judasz

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 31, marzec 2019 07:56

Świetna aktorsko matka Judasza sama śpiewa bez towarzyszenia instrumentalnego, ale tak samo jak pozostałe postacie – Anioł, Diabeł, Jezus i dziewczyna Judasza, ma swoją zmienniczkę, która dobrym głosem wykonuje swoje songi w jej imieniu. Czasami zespół wokalny tworzy mały chórek śpiewający na głosy, czasami aktorzy tańczą. W przedstawieniu, które jest skrzyżowaniem naiwnych ludowych jasełek z poważniejszą formą muzyczno-teatralną pełno jest rozmaitych pomysłów inscenizacyjnych świadczących o wyobraźni autora Oratorium. Scena, gdy poznający się coraz lepiej zakochani muszą razem skakać przez wielką skakankę kręconą przez reprezentanta „dobra” i „zła” staje się zarazem praktyczna i symboliczna.

Scena, w której krowa się cieli niesie przekaz niemal naturalistyczny i do tego angażuje publiczność. Niezłe są pomysły sugerujące, że młoda matka karmi Judasza piersią, zaś Jezus jest na krzyżu. Tutaj swoją rolę gra naturalne drewno. Aluzja do śmierci Judasza na gałęzi jest z kolei tylko echem jego wyrzutów sumienia, tak jak i jego rozmowy z Ukrzyżowanym, któremu nasz bohater podaje piwo, ale potem bije po twarzy. Hipotetyczna wieś położona gdzieś na krańcu Polski ma dla rozmaitych ludzkich postaw mnóstwo akceptacji.

Sąsiedzi starają się sobie pomagać w trudnych chwilach, nie zawsze są tutaj bezinteresowni, ale nie wtrącają się zbytnio w prywatne życie mieszkańców wioski. Mają dużo wyrozumiałości dla ludzkich wad, bo pewnie sami nie są dużo lepsi. Taki jest morał przedstawienia Sławomira Narlocha, które powstało we współpracy z Akademią Teatralną w Warszawie jako efekt seminarium dla studentów reżyserii, a zostało premierowo zaprezentowane w ramach festiwalu Nowe Epifanie.

                                                              Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »