Przegląd nowości

Przedstawienie nie toczy się wartko, lecz kroczy dostojnie

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 22, marzec 2019 23:38

Trzeba przyznać, ze mamy do czynienia z solidnym wykonaniem pod względem muzycznym. Nie ma się do czego przyczepić, ani w sensie pozytywnym, ani negatywnym, a mimo to ani ucho, ani oko, nie mają specjalnie na czym spocząć. Ponadto artyści  sprawiali wrażenie spiętych i w przeważającej mierze nie wznosili się ponad poprawność.

Na tym tle znaczną swobodą odznaczał się Sławomir Kowalewski w tytułowej roli, ciesząc młodzieńczą żywiołowością, również w odniesieniu do świeżego brzmienia głosu. Z kolei Łukasz Motkowicz, dysponuje mocnym barytonem o szerokim wolumenie, a więc posiadającym zadatki na odmianę dramatyczną, zwłaszcza jako w przyszłości verdiowski głos typu „robusto”. Jeszcze szlachetniej brzmiałby natomiast przy nieco stonowanej dynamice. Uzasadnionym wszakże okazało się sięgnięcie przezeń po fortissimow kodzie duetu Almavivy i Figara All'idea di quel metallo, by miłosiernie przykryć partnera. Znacznym wdziękiem odznaczał się jego duet z Rozyną Dunque io son... tu non m'inganni?, któremu towarzyszyło zwinne, chciałoby się powiedzieć kocie poruszanie śpiewaka nie tylko na scenie, ale i na widowni. 

• « poprz.
• nast. »