

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Ariadna na Naxos” Straussa w Théâtre du Capitole w Tuluzie
Strona 6 z 6
W prologu plastycznością frazowania, żarliwą interpretacją i wyrównanym we wszystkich rejestrach mezzosopranem uznanie wzbudza Anaïk Morel. Philippe-Nicolas jako Arlekin czaruje zmiennymi barwami swego ciepłego tenora, a obok niego w swoich rolach bez problemu się odnajdują Manuel Nuñez Camelino (Nauczyciel Tańca) i Werner Van Mechelen (Nauczyciel Muzyki). Doskonałym zgraniem i wrażliwą muzykalnością ujmują trzy Nimfy: Valérie Condoluci (Najada), Sarah Laulan (Driada) i Carolina Ullrich (Echo).
Wszakże bohaterką wieczoru jest śpiewająca partie Ariadny i Primadonny Catherine Hunold, porażająca nasyconym niebywałą ekspresją, zdolnym do tragicznych wzlotów w górze skali i tajemniczego wyciszenia w niższych dźwiękach sopranem, imponująca niemalże Wagnerowską mocą wymagającego niebywałej kondycji fizycznej wokalizowania i błyskotliwością gry aktorskiej.
Godnym jej partnerem okazuje się być dysponujący niezawodną techniką wokalną, szerokim oddechem, doskonałą znajomością stylu i wzorcową dykcją amerykański tenor Issachah Savage, który wychodzi zwycięsko z trudnego zadania zaśpiewania wręcz morderczej partii Bachusa. Nad zachowaniem odpowiedniej równowagi pomiędzy interwencjami bezbłędnie dobranych solistów, a często mocno rozkołysaną i zmysłową warstwą instrumentalną czuwa amerykańsko-niemiecki dyrygent Evan Rogister, zapewniając całemu wykonaniu dramaturgiczną płynność, a w epizodach o bardziej intymnym charakterze – niemalże kameralną transparentność. Leszek Bernat |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||