Przegląd nowości

Czy Anna Boleyn mogła zostać europejską Szeherezadą?

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 07, grudzień 2018 18:18

Artystka dysponuje prawidłowo ustawionym kontraltem o znacznej urodzie, tak że z łatwością i efektownie zaśpiewała zarówno romancę Deh! non voler costringere, jak i arię z medalionem Cara immagine sua, ripor degg'ioz pierwszego aktu, ujmując wyrównanym prowadzeniem głosu w obrębie przewidzianym dla jej partii. W przypadku Olgi Maroszek, drugiej wykonawczyni tej partii, jej głos zachwycał urodą w średnicy i dole skali.

Andrzej Lampert, znakomity odtwórca bliższej w czasie muzyki Karola Szymanowskiego (Harnasiów, III Symfonii), sprawdził się tym razem i w repertuarze par exellence belcantowym. Wystąpił w roli Percyego, dawnego ukochanego Anny, wykorzystanego w intrydze mającej na celu doprowadzenie do oskarżenia jej o wiarołomstwo.

W pełni dysponowanym głosowo był też Wołodymir Pańkiw jako król Henryk VIII, również pod względem postaciowym świetnie sprawdzając się w emploi scenicznym monarchy. Na słowa wyróżnienia zasłużyli również Sebastian Marszałowicz  i Jerzy Wójcik w partii Rocheforta, brata Anny, a także Jarosław Bielecki, występujący w epizodycznej roli królewskiego zausznika Harveya. Odnośnie udziału chóru, poza finałem podzielonego osobno na dworzan oraz dworki królowej, to część męska znacznie ustępowała żeńskiej, która dała popis niezwykłej muzykalności na początku aktu drugiego Oh! dove mai ne andarono oraz w scenie poprzedzającej egzekucję Chi può vederla a ciglio asciutto, udowadniając tkwiący w niej znaczny potencjał artystyczny. 

• « poprz.
• nast. »